Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Sofokles – biografia

książki Streszczenie   według:Aave3     Autor : Maria Adamczyk
ª
 
Sofokles (496-406 p.n.e.) – biografia

Urodził się w gminie Kolonos w Attyce. Jeden z trzech najwybitniejszych tragediopisarzy greckich. Życie Sofoklesa przypada na najświetniejszy okres w dziejach Aten. Długie lata pokoju umożliwiły pod rządami Peryklesa nie spotykany dotąd rozwój sztuki. Przyszły autor „Króla Edypa" już od wczesnych lat młodzieńczych brał czynny udział w życiu Aten. Jako piętnastoletni chłopiec był przewodnikiem Chóru, który na cześć Apollina miał odśpiewać dziękczynny pean po zwycięstwie pod Salaminą. Był Sofokles świadkiem odbudowy Aten, czynnie uczestniczył w życiu publicznym, sprawując różne wysokie urzędy (był skarbnikiem Związku Ateńskiego, strategiem, kapłanem herosa-lekarza Amynosa). Zmarł w 406 roku p.n.e., przeżył więc około 90 lat. Kiedy umierał, kończyła się też świetność Aten. Miasto było oblężone przez wojska spartańskie. Ostatecznie zostało zdobyte w 404 roku p.n.e. i musiało uznać hegemonię (przywództwo) Sparty. Na swoje szczęście, Sofokles tego nie dożył.

Pisał dużo, ale spośród około120 sztuk, których był autorem, zachowało się zaledwie siedem. „Antygona" powstała w roku 441 p.n.e., gdy Ateny przeżywały swoje najświetniejsze lata. Jeszcze jedna tragedia, oprócz dwóch wspomnianych, wiąże się z mitem tebańskim – to „Edyp w Kolonie". Poza tym zachowały się „Ajas", , „Trachinki", „Elektra", „Filoktet".

W dziedzinie twórczości dramaturgicznej miał Sofokles znakomitego poprzednika Ajschylosa, którego dorobek w zakresie konstrukcji tragedii znacznie udoskonalił. Wprowadził na scenę trzeciego aktora, podniósł liczbę osób w chórze z 12 do 15 i rolę przewodnika chóru, wprowadził dekoracje a także zarzucił zwyczaj łączenia tragedii w tetralogie. Wystawiał nadal po trzy utwory, ale nie musiały już one być związane ze sobą tematycznie.

To zadziwiające, że przez tyle lat tragedie Sofoklesa nie straciły na popularności. Tak dzieje się jednak ze wszystkimi dziełami o charakterze uniwersalnym, a utwory wielkiego tragika niosą takie właśnie treści.
Opublikowano dnia: 19 sierpnia, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    biografia sofoklesa Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.