Odo Bujwid, Osamotnienie. Pamiętniki z
lat 1932-1942, Wyd. Literackie, Kraków 1990. Profesor Odo Bujwid, ojciec
polskiej bakteriologii, pobierający nauki od Kocha i Pasteura, jako pierwszy przeszczepił na grunt polski metodę tego ostatniego, dokonując przy tym wiele własnych odkryć.
Był świetnym naukowcem, działaczem społecznym i niepodległościowym, wytrawnym humanistą i poliglotą. Osiągnął też duży sukces materialny. A wszystko to zawdzięczał wyłącznie ogromnej sile swego charakteru. Wszak miał przeciwko sobie i marazm, jaki zapanował w polskiej nauce po powstaniu styczniowym, i skrajną nędzę, i zły przykład rodziców, którzy popadli w alkoholizm.
W 75. roku życia odstawiony na boczny tor, osamotniony podwójnie: z
powodu śmierci żony i z powodu odchodzenia osób jego pokolenia, ukojenie znalazł w pisaniu wspomnień. Książka jest rodzajem lirycznej spowiedzi. Wzrusza, skłania do refleksji nad przemijaniem, ale też buduje, uświadamiając, że człowiek, który ma cel, może być sam dla siebie źródłem niewyczerpanej energii.
Więcej recenzji na temat Osamotnienie.Pamiętniki z lat 1932-1942/medycyna/bakteriologia