W "Przypowieści
o siewcy"
ziarno rzucane staje się symbolem nowego życia w
sensie duchowym i biologicznym. Ziarna padały na drogę, skąd
wydziobały je ptaki, na skałę,
gdzie wyschło na słońcu,
pomiędzy ciernie, gdzie zostało zagłuszone przez chwasty. Jedno
ziarno padło na żyzną glebę i wydało plon "trzydziestokrotny,
sześćdziesięciokrotny, stokrotny". W interpretacji tej
Przypowieści są ukazane różne relacje człowiek - Bóg:
od obojętności na słowo Boże, poprzez odwrócenie się od
Boga i zagubienie Jego
słowa w natłoku spraw światowych - życia
codziennego, po twórczą moc słowa Bożego, które
owocuje w duszy, zaszczepia w niej dobro i staje się początkiem
wzrostu życia duchowego, autentycznego kontaktu człowieka z Bogiem.
Więcej recenzji na temat Przypowieśc o siewcy - Biblia