„Grzeszne Rozkosze”- prawdziwa wampirza uczta…
Witajcie w St. Louis, mieście niedalekiej przyszłości, w którym przerażające
stwory, rodem z horroru:
wampiry, wilkołaki i zombi żyją równolegle z ludźmi… Jaki może być taki świat? Oczywiście niedorzeczny i szalony. W takim świecie przyjaciel bardzo szybko okazuje się wrogiem, a przeraźliwy, aczkolwiek niezwykle przystojny wampir niespodziewanym sprzymierzeńcem... Ta frapująca wizja, autorstwa pisarki Laurell K. Hamilton, doczekała się już całego cyklu książek, niezmiennie główną bohaterką czyniąc Anitę Blake- charyzmatyczną pogromczynię
wampirów, młodą kobietę, która jest nieco mniej zdezorientowana nowym porządkiem, niż przeciętny, amerykański obywatel. Bo wszystko musiało przecież zacząć się w Ameryce, kiedy rząd wpadł na genialny pomysł wydania ustawy, legalizującej wampiryzm. Niestety przenikliwi kongresmani, nie pomyśleli o skutkach, jakie może spowodować taka ustawa… Tak oto wiele istot, dotąd na szczęście ludzi żyjących w cieniu, postanowiło się ujawnić, niekoniecznie posiadając dobre zamiary...
„Grzeszne Rozkosze” to już kolejna część przygód Anity. Dokładnie jest ona animatorką, czyli specjalizuje się w ożywianiu umarłych jako zombi na prośbę rodziny zmarłego. Pracuje nawet w specjalnym biurze, które zajmuje się sprawami nadprzyrodzonych istot. Ale ożywianie zombi nie jest jedynym talentem Anity. Posiada ona bowiem niezwykły zmysł, który czyni ją odporną na niektóre sztuczki wampirów. Dzięki temu udało jej się uzyskać status Egzekutorki. To znaczy, że może zgodnie z prawem zabijać wampiry, które stanowią zagrożenie dla ludzi. Jej niesamowite zdolności, stawiają ją w centrum najstraszniejszych wydarzeń w mieście. Zostaje wplątana w wojnę dwóch potężnych wampirów. Choć można powiedzieć, że w całą opresję, niezmiennie wikła ją jej wampirzy adorator- przebiegły Jean- Cloud. Konkuruje on o władzę w mieście z obecną Mistrzynią Miasta- Nikolaos, wampirzycą w ciele dziecka. Cała afera zaczyna się od tego, że Nikolaos wynajmuje Anitę do zdobycia informacji, kto rytualnie zabija wampiry na terenie ST. Louis…
Zostawmy jednak naszą bohaterkę z jej zadaniem, aby lepiej przyjrzeć się ogólnemu odbiorowi powieści. Otóż można odnaleźć w niej aktualne przesłanie, dotyczące tolerancji i naszego podejścia do odmienności. Ludzie borykają się tam z takimi samymi problemami, jak w rzeczywistym świecie. Tyle tylko, że przysłowiowego geja, czy Murzyna, zastępują wampiry i inne stwory… Mimo to „Grzeszne Rozkosze” to książka niezwykle dowcipna, napisana uszczypliwym, żywym językiem. Bohaterka opowiada o swoich jakby nie patrzeć, niebezpiecznych perypetiach w ironiczny i zabawny sposób. Specyficzny, czarny humor pozwala jej przetrwać w tych skomplikowanych realiach, a celna kpina rozładować najgroźniejszą sytuację. Odpowiada to ogólnemu klimatowi parodii, zaprezentowanemu w książce. I może dlatego „Grzeszne Rozkosze” wymykają się swojej konwencji, a wytarte pomysły z kołkiem, czy srebrnymi kulami na nowo nabierają kolorytu? Autorka nie stara się przedstawiać wampirów w specjalnie oryginalny sposób. Trzyma się ich sprawdzonych sposobów kreacji, z perfekcyjną precyzją dbając o szczegóły. Właśnie fakt, że stare koncepcje doczekały się nowej realizacji, okazuje się być największym plusem „Grzesznych Rozkoszy”. Co więcej te typowe pomysły, wydają się być całkiem świeże i wcześniej niepowielane.
Należy również wspomnieć o czarujących opisach, które głównie dotyczą drugiego głównego bohatera- wampira Jean- Clouda. Wręcz emanuje on erotyzmem, wywołującym u czytelnika, tudzież czytelniczki przyjemny dreszcz...
Na zakończenie wszystkim gorąco polecam tę lekturę. Nie ukrywam, że figlarny styl pani Hamilton bardzo przypadł mi do gustu i spędziłam naprawdę miłe chwile przy czytaniu perypetii Anity i Jean- Clouda. A teraz sami powiedzcie… Czyż nie marzą Wam się prawdziwe „Grzeszne Rozkosze”?
Mi$$_P