Władysław Stanisław Reymont urodził
się 7 maja 1867 r pod Radomskiem we wsi Kobiele Wielkie.W Tuszynie spędził swoje
dzieciństwo. W warszawskiej Szkole Niedzielno-Rzemieślniczej
był uczniem krawieckim. W 1884
roku ukończył szkołę otrzymując tytuł czeladnika.Od 1887 roku pod pseudonimem Urbański zaczął występować w wędrownych grupach teatralnych.W 1888r podjął pracę na kolei Warszawsko-Wiedeńskiej,a w 1893 grudniu przeniósł się na stałe do Warszawy.Właśnie tam zajął się wyłącznie twórczością literacką.Bardzo dużo podróżował.Początkowo wyjechał do Włoch nastepnie zwiedził Berlin,Londyn,Brukselę oraz Paryż.Był uczestnikiem katastrofy kolejowej w 1900 roku gdzie bardzo mocno ucierpiał. W 1902r ożenił się z Aurelią z Szacsznajdrów Szybłowska i razem z nią wyjechał do Francji.Jednak podczas rewolucji w 1905 r
oraz podczas I-szej wojny światowej przebywał w Polsce w
Warszawie. W 1917 roku otrzymał za "Cłopów" nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności. W 1919 oraz 1920 odwiedził
Polonię w Stanach Zjednoczonych.W 1920 roku kupił w pobliżu Wrześni resztówkę Kołeczkowo gdzie w chwili obecne znaduje sę Muzeum Reymontowskie.Feymont prócz literatury interesował się filmem i był jednym ze współtwórców pierwszej w Polsce kinomatografii. Zmarł 5.grudnia 1925 roku i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim,a jego serce zostało wmurowane w filar kościoła św.Krzyża w Warszawie. W.S. Reymont zadebiutował nie tylko jako pisarz,
ale także jako publicysta (był korespondentem terenowym
"Głosu" warszawskiego) oraz nowelą "Wigilia Bożego Narodzenia" jako nowelista w krakowskiej "Myśli" w grudniu 1892 r.W swoich opowiadaniach oraz nowelach opisywał Reymont życie róznych środowisk: mieskich,szlacheckich , kolejarskich oraz aktorskich. Reymont był wyznawcą swojej filozofii, która mówiła iż życie miejskie jest negatywne, nienaturalne i nieautentyczne natomiast życie naturalne jest autentyczne i pozytywne.pokazywał również w swoich utworach samotność człowieka w śród ludzi w mieście.W 1900r poruszał też tematykę rewolucyjną, psychologiczna i parapsychologiczną.W czasie I wony światowej powstało wiele utworów o przeżycich jej uczestników i ofiar na polskiej wsi.Do napopularniejszych jego dzieł należą: "Chłopi", "Komediantka", "Fermenty", reportaże: "Pielgrzymka do jasne Góry", "Ziemia obiecana" oraz opowiadania: "Sąd", "Burza",
"Ave Partia" i "Tęsknota".
Opublikowano dnia:
kwietnia 16, 2007
Więcej recenzji na temat BIOGRAFIA - W.S. REYMONT