Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Romantyczność

książki Streszczenie   według:justynka07     Autor : A.Mickiewicz
ª
 
Jednym z „szaleńców” romantyzmu była także Karusia, główna bohaterka „Romantyczności” Adama Mickiewicza, a właściwie jej pierwszej części. Jest to dziewczyna, która przed laty straciła ukochanego. Po jego śmierci popadła w obłęd. Błąkała się wśród ludzi szukając ukochanego i głęboko wierząc w to, ze zmarły ciągle jest przy niej, że wystarczy tylko wyciągnąć rękę, aby go dotknąć. Karusia widzi swego kochanka obok siebie, rozmawia z nim, śmieje się do niego i płacze. Co noc widz go we śnie, zjawa jest biała jak chusta, ma zimne dłonie i znika kiedy zaczyna świtać. Dziewczyna obawia się zjawy, jednocześnie prosi, aby ukochany nie opuszczał jej. Dziewczyna wierzy, że Jaś kocha ją nawet po śmierci, że choć umarł im przestał należeć do ziemskiego świata, nadal może być razem z nią. Skarży się ona Jasiowi, że nie może żyć na tym świecie i prosi go, aby ją ze sobą zabrał, bo ludzie jej nie rozumieją i nikt oprócz niej nie widzi ducha chłopaka. Gdy słuchamy jej słów ogarnia nas groza, a widmo zmarłego wydaje się rzeczywiście obecne. Karusia nie widzi ani nie słyszy nikogo poza Jasieńkiem, chciałaby zatrzymać ukochanego, bo tylko w nim znajduje oparcie, zdaje sobie jednak sprawę, że każde spotkanie z kochankiem kończyłoby się rozdzieleniem. Uczucie Karusi do Jasia jest uczuciem bezgranicznym, pokonało nawet śmierć. Można by zadać sobie pytanie czy dziewczyna dostała pomieszania zmysłów na skutek nieszczęścia i czy w obłąkaniu przeżywa spotkanie ze swoim ukochanym? Gdy rozmawia ona z duchem stoi koło niej gromada ludzi.
Lud prosty jej wierzy, że spotyka ona swego ukochanego, jednak Starzec - człowiek reprezentujący wiedzę i naukę, szydzi z całej tej sprawy i wyśmiewa ich. Obłęd Karusi jest bardzo ważną cechą tej bohaterki romantycznej. Jednakże według narratora nie jest ona obłąkana, a jedynie bardziej wyczulona na sprawy pozaziemskie i cierpi ona z powodu miłości. Narrator solidaryzuje się z Karusią i ludem. W balladzie tej są głoszone typowo romantyczne poglądy, które wyrażają się nie tylko w głoszeniu bezwzględnej wyższości uczucia nad rozumem, czy też w wprowadzeniu ludowej bohaterki, obłąkanej Karusi, będącej odmianą bohatera werterowskiego. Romantyczne jest także poczucie niezrozumienia i osamotnienia, motyw nieszczęśliwej miłości romantycznej, czyli uczucia niespełnionego, naznaczonego tragedią. Dla bohaterki uczucie miłości jest wszystkim, darzy prawdziwym uczuciem tylko raz w życiu, a także zastanawia się nad śmiercią, bo z miłości jest w stanie odebrać sobie życie. W tej balladzie po raz kolejny występuje nawiązanie do postawy werterowskiej, a także do Gustawa z IV części „Dziadów”.
Opublikowano dnia: 27 marca, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.