Pachnidło. Historia pewnego mordercy (
Das Parfum. Die Gieschichte einen Mörders, 1985), mroczna powieść
Süskinda, utrzymana na pograniczu horroru, powiastki filozoficznej i romansu historycznego, ukazująca dążenie jednostki do władzy absolutnej. Jej bohaterem uczynił pisarz osobliwego geniusza XVIII wieku Francji, niejakiego Jan Baptysta Grenouille. Syn dzieciobójczyni, pokraczny gnom, obdarzony subtelnym zmysłem węchu, odczuwa świat przede wszystkim jako mieszaninę rozmaitych woni. Sam
jednak — niczym istota nieziemska — nie wydziela żadnego zapachu. Powodowany wewnętrzną potrzebą
zdobywa umiejętność wytwarzania zapachów i od tej pory jest akceptowany przez otoczenie. Nie zmienia jednak to jego stosunku do innych. Toteż przez wiele lat wiedzie żywot pustelnika. Z czasem ulega pokusie tworzenia najbardziej wymyślnych, subtelnych kompozycji zapachowych. W tym celu opuszcza swoją grotę i przybywa do miasta Grasse, stolicy perfum, gdzie zdobywa wkrótce wysoką pozycję w tej branży. Ogarnięty obsesją tworzenia najsubtelniejszego zapachu, poczyna wytwarzać esencje zapachowe z ludzkich ciał. Kolekcjonuje upojne zapachy dziewic. Aby je zdobyć, musi mordować... Na koniec zdemaskowany, Jan Baptysta przyznaje się do popełnionych mordów na 24 dziewicach, nie wyjawia jednak ich motywu. Skazany na ukrzyżowanie, w dniu egzekucji, na którą przybywają tłumy, skrapia się odrobiną swych najbardziej ponętnych perfum. Tłum, odurzony zapachem, uznaje go za niewinnego, pięknego i godnego największej miłości. Skazaniec wykorzystuje okazję, ucieka do Paryża, ale tu pada ofiarą opryszków, którzy rozszarpują go niczym mściwe Erynie.