Głownym bohaterem powieści jest Marcin Borowicz,syn zubożałego szlachcica.Marcin po nauce w wiejskiej szkole następnie wyjeżdza,aby dalej
się uczyć w
gimnazjum do Klerykowa.Najpierw musi zdać egzamin wsytępny i korepetycji udziela
mu profesor tego gimnazjum pan Maciejewski,który jak sie okazuje kiedys przed laty był zakochany w jego matce. Udaje mu się zdać egzaminy i rozpoczyna ośmioletnia naukę.Na początku było mu bardzo ciężko ,gdyż mieszkał na stancji i tęsknił za domem rodzinnym.Jednak po niedługim czasie od rozpoczęcia nauki umiera matka chłopca.Marcin czuje się samotny poniewaz ojcie zbytnio się nim nie interesuje.Gimnazjum do którego uczestrza podlega
rusyfikacji i wycofuje się z niego język polski zupełnie i niestety uczniowie powoli tracą kontakt z językiem ojczystym.Marcin nieświadomie poddaje się rusyfikacji,a.Działa także aktywne koło miłośników literatury rosyjskiej.Prawdziwem przełomem
dla Marcina
była lekcja prof.Szrettera,na której poezje Mickiewicza recytował Bernard Zygier nowo przybyły uczen z Warszawy.Nie wyrzekł się on polskości,ale starał się zaszcepić wsród nich ducha polskości i tym stałl sie dla Marcina wzorem bohaterstwa i odwagi.Ze zmiana sposobu myślenia Borowicz przeżył także swoja nieszczęliwą miłość do Anny Stogowskiej,
która była zesłana na Sybir wraz z cała rodziną.Marcin poznał także Andrzeja Radka i pomógł mu w ciężkich chwilach gdy wyrzucono go zr szkoły.Warto przeczytać tą książkę ukazuje ona daremną próbę władz cesarskich,która zmierza do rusyfikacji młodziezy polskirej.I to jest według mnie ta syzyfowa praca.
Więcej recenzji na temat SYZYFOWE PRACE