Głównymi bohaterami tej powieści są Polak Staś Tarkowski
i mała Angielka Nel Rawlison.Ojcowie tych dzieci pracowali razem
w Afryce przy budowie Kanału Sueskiego.Postanowili,że zaproszą dzieci na święta do siebie.Jednak na skutek intryg dzieci zostały porwane przez Arabów.Po pewnym czasie dzieci zorientowały się,że zostały uprowadzone
i Staś najpierw poprosił Nel,aby zgubiła rękawiczki,aby zostawić ślady dla tych,którzy będą ich szukać.Nieudało się to,gdyż odnalazł je przyjaciel porywaczy.Jedyną pociechą dla biednych dzieci był pies Saba,który ich odnalazł po śladach.Po drodze spotkała ich burz piaskowa i ukryli sie w jaskini.Staś próbował wtedy przechwycić sztucer,ale został złapany na gorącym uczynku i kazano go wychłostać,ale w obronie zasłaniając go stanęła dziewczynka z psem.Po wielu trudach wedrówki dotarli do przywódcy Arabów Mahdiego.Zdecydował on o przewiezieniu dzieci do Smaina,który chciał ich zamienić na swoje dzieci i żonę,którzy przebywali u Anglików.wędrówka była coraz cięższa,dokuczł im głod i pragnienie.Następnie napadł na nich lew i Gebhr jeden z Arabów chciał rzucić mu na pożarcie Kalego czarnego niewolnika,ale Staś na to nie pozwolił i zastrzelił lwa,a potem Arabów.Dzieci były wolne,ale czekała ich nadal cięzka podróż.Wczasie powrotu do domu Nel ciężko zachorowała na febrę,a jedynym skutecznym lekarstwem była chinina.Staś odnalazł w buszu geografa-Lindego,który oddał mu zapas lekarstw i Nel wyzdrowiała.Podczas postoju Stas uratował także życie uwięzionemu w wąwozie słoniowi i dzieci nazwały go King.Staś musiał opiekować sie Newl i polował,aby zdobywać jedzenie.Podczas dalszej drogi zajechali do wioski Kalego i odzyskał on dzięki ich pomocy władzę w wiosce.Wedrując dalej głodni,słabi i wycięczeni trafili na karawanę,która jak sie okazało ich szukała.Szczęśliwie spotkali się z ojcami i wrócili do domu. Polecam dokładne przeczytanie książki.