Wizja
miłości w sonecie "
Cuda miłości" Jana Andrzeja Morsztyna ściągawka dla maturzystów!!!
Miłość w poezji Jana Andrzeja Morsztyna jest na wskroś zmysłowa. Pomimo iż dostrzega on problem przemijania dóbr materialnych, właśnie ku nim kieruje całą swoją uwagę i raduje
się ich pięknem. Wielu poetów barokowych natomiast "odtwarza" w swoich utworach hierarchiczny, neoplatoński system wartości, w którym na szczycie znajduje się Bóg- cel ziemskiego bytowania. Jan Andrzej Morsztyn przedstawia miłość jako grę, która przesłania pustkę świata. W jego utworach nie ma miejsca dla Boga, który w poezji doby baroku ukazywany jest jako jedyny cel miłości. Wielokrotnie kojarzy również miłość z cierpieniem i śmiercią (np. w sonecie "Do trupa"). "Cuda miłości" to jeden z wielu sonetów, w którym Morsztyn podejmuje problem miłości zmysłowej. Liryka ma charakter bezpośredni, a
podmiot liryczny jawi się jako człowiek zniewolony pięknem oczu swojej ukochanej.Podmiot liryczny przedstawia swoje refleksje i rozterki. Występuje w pierwszej osobie liczby pojedyńczej. Sonet rozpoczyna się wykrzyknieniem, które buduje napięcie emocjonalne. W kolejnych wersach podmiot liryczny stosuje pytania retoryczne, by podkreślić swoje zagubienie w świecie. Ponadto występują liryczne zaprzeczenia sygnalizujące sytuację "ja lirycznego". Tytuł utworu akcentuje niepojętą siłę miłości, która potrafi zdziałać cuda, zniewolić zakochanych, zaskoczyć ludzi swą mocą. Sonet ma więc budzić zdziwienie w czytelniku, o czym świadczy puenta, w której podmiot liryczny zaprzecza twierdzeniu, że miłość to uczucie racjonalne. Jan Andrzej Morsztyn w nawiązuje "Cudach miłości" do nurtu marinizmu, który powszechnie występował w literaturze europejskiego baroku. Zgodnie z jego założeniami utwór powinien szokować czytelnika niezwykłą formą tekstu. Temu celowi miały służyć różne rozwiązania poetyckie tj. przerzutnie, wykrzyknienia czy pytania retoryczne. Tekst "Cuda miłości" ma strukturę sonetu włoskiego o dwóch pierwszych strofach opisowych z rymami okalającymi i dwiema kolejnymi strofami analizującymi przyczyny danej sytuacji, w których występują rymy krzyżowe. Morsztyn to poeta, który kojarzy miłość z doznaniami zmysłowymi. Uczucie to nabiera w jego dziełach literackich niezwykłej mocy. Jego wiersze miłosne są jednak chłodne i wyrafinowane, a miłość zostaje pozbawiona filozoficznej głębi, jakiej nadawał jej renesans.
Opublikowano dnia:
lutego 28, 2007
Więcej recenzji na temat "Cuda miłości"