KREW – dlaczego Świadkowie Jehowy powstrzymują się od krwi? cz I
Definicja krwi: Niezwykły płyn krążący
w układzie naczyń krwionośnych człowieka oraz większości zwierząt wielokomórkowych; rozprowadza substancje odżywcze i tlen, odprowadza zbędne produkty przemiany materii oraz wydatnie chroni organizm przed infekcją. Ma tak ścisły związek z procesami życiowymi, ze – jak czytamy w Biblii, czyli Piśmie Świętym – „dusza ciała jest we
krwi" (Kapłańska 17:11).
Jehowa Bóg, jako Źródło życia, dał nam jednoznaczne pouczenia co do sposobu używania krwi.W Biblii, Dziejach Apostolskich 15:28,29 czytamy: „Duch święty i my sami
uznaliśmy za słuszne nie nakładać na was dodatkowego brzemienia, z wyjątkiem następujących rzeczy koniecznych: macie się powstrzymywać od tego, co ofiarowano bożkom, i od krwi, i od tego co uduszone , i od rozpusty. Jeśli będziecie się tego starannie wystrzegać, dobrze się wam powiedzie. Bądźcie zdrowi!" (Spożywanie krwi pozostawiono tu na równi z bałwochwalstwem i rozpustą, a więc z czymś, czego w żadnym wypadku nie wolno się nam dopuszczać). Można jeść mięso zwierząt, ale nie wolno jeść krwi.W Księdze Rodzaju 9:3,4 czytamy: „Wszelkie poruszające się zwierzę, które żyje, może służyć wam za pokarm. Tak jak zielona roślinność daję wam to wszystko. Tylko mięsa z jego duszą – jego krwią – nie wolno wam jeść"
.A zatem każde zwierzę zabijane na pokarm powinno być należycie wykrwawione. Nie nadaje się na pokarm zwierzę uduszone, zdechłe w potrzasku ani takie, które padło (Dzieje 15:19,20; por. Kapłańska 17:13-16). Nie powinno się też jeść pokarmu z dodatkiem pełnej krwi albo jakiegoś jej składnika.Bóg zezwolił na użycie krwi tylko do celów ofiarnych.W Księdze Kapłańskiej 17:11,12 czytamy: „Dusza ciała jest we krwi, a ja dałem ją na ołtarz, abyście dokonywali przebłagania za swą duszę, gdyż to krew dokonuje przebłagania dzięki duszy, która w niej jest. Dlatego powiedziałem synom Izraela: ‘Żadnej duszy spośród was nie wolno spożywać krwi i żaden osiadły, przybysz który przebywa pośród was jako przybysz, nie może spożywać krwi'". (Wszystkie nakazane w Prawie Mojżeszowym ofiary ze zwierząt wyobrażały proroczo ofiarę Jezusa Chrystusa). W Liście Pawła do Hebrajczyków powiedziano, że kiedy jednak przyszedł Chrystus jako arcykapłan (...), wszedł on raz na zawsze – ale nie z krwią kozłów i byczków, lecz z własną krwią – do miejsca świętego i uzyskał dla nas wiecznotrwałe wyzwolenie. Bo jeśli krew kozłów i byków oraz popiół z jałówki, użyte do pokropienia tych, którzy się skalali, uświęca do tego stopnia, że ciało staje się czyste, to o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści nasze sumienia z martwych uczynków, abyśmy mogli pełnić świętą służbę dla Boga żywego? (...) Bez wylania krwi nie następuje przebaczenie. Biblia wyjaśnia to jeszcze tak: mówi, że przez niego dostępujemy uwolnienia na podstawie okupu dzięki jego krwi, owszem, przebaczenia naszych wykroczeń, stosownie do bogactwa jego niezasłużonej życzliwości.
Zwróćmy uwagę na to, jak ludzie, którzy w pierwszych wiekach naszej ery uważali się za chrześcijan, rozumieli biblijne nakazy dotyczące krwi.Tertulian (ok. 160-230 n.e.): „Zboczenia wasze niech się rumienią przed nami chrześcijanami, którzy nie mamy na stołach naszych nawet potraw z krwi zwierząt, (...) by w jakiś sposób nie splamić się krwią nawet ukrytą w mięsie. Między zarzutami przeciwko chrześcijanom wysuwacie także kiełbasy wypchane krwią, a wiedząc o tym dobrze, że to jest u nich zabronione, chcielibyście, by były u nich takie wykroczenia. Jakże więc to nazwać, jeśli sądzicie, że ci, których jesteście przekonani, że wstręt mają do krwi zwierzęcej, mogliby pożądać krwi ludzkiej?" Minucjusz Feliks (III wiek n.e.): „Do tego stopnia wystrzegamy się ludzkiej krwi, ze nawet obywamy się w naszych pokarmach bez krwi zwerząt" (Pisma starochrześcijańskich pisarzy, wyd. przez Akademię Teologii Katolickiej, Warszawa 1988, t. XLIV, s. 66).Transfuzje krwiCzy zakaz biblijny dotyczy także krwi ludzkiej? Oczywiście, i pierwsi chrześcijanie tak właśnie to rozumieli.W Dziejach 15:29 nakazano ‘powstrzymywać się od krwi'. Nie powiedziano tam, żeby się wstrzymywać jedynie od krwi zwierzęcej (por. Kapłańska 17:10, gdzie zakazano spożywania „jakiejkolwiek krwi"). Tertulian (piszący w obronie wiary pierwszych chrześcijan) oświadczył, że zakaz dotyczący ‘krwi' poczytujemy przede wszystkim za dotyczący krwi ludzkiej"Czy transfuzja rzeczywiście oznacza to samo, co spożywanie krwi?Jeżeli w szpitalu pacjent nie może przyjmować pokarmów przez usta, odżywia się go dożylnie. Czy wobec tego ten, kto nigdy nie wziął krwi do ust, ale przyjąłby ją przez transfuzję, naprawdę byłby posłuszny nakazowi, aby „powstrzymywać się od (...) krwi"? (Dzieje 15:29).
Dla porównania pomyślmy, jak by to było, gdyby lekarz zabronił komuś picia alkoholu. Czy ktoś taki byłby posłuszny temu zaleceniu , gdyby przestał pić alkohol, ale wstrzykiwał go sobie bezpośrednio do żył? Czy są inne metody leczenia pacjentów, którzy odmawiają przyjęcia krwi?Często dla uzupełnienia objętości osocza można zastosować po prostu roztwór fizjologiczny (0,9% roztwór soli), płyn Ringera lub dekstran, a są to środki dostępne niemal we wszystkich nowoczesnych szpitalach. Stosowanie tych substancji pozwala uniknąć ryzyka związanego z przetaczaniem krwi. Zaletą preparatów zastępczych osocza jest brak niebezpieczeństw związanych z transfuzją: infekcji wirusowych i bakteryjnych, powikłań poprzetoczeniowych oraz uczulenia czynnikiem Rh. Świadkowie Jehowy nie mają żadnych religijnych zastrzeżeń przeciw stosowaniu niekrwiopochodnych środków zastępczych osocza. Świadkowie Jehowy korzystają nawet z lepszego leczenia, ponieważ odmawiają przyjęcia krwi.
Zapraszam do części II