Alarm
Wiersz z tomu poetyckiego pod tym samym tytułem, napisany został w 1939 roku. Swoja forma nawiązuje do autentycznych alarmów przeciwlotniczych, ogłaszanych w Warszawie. Utwór wyraźnie dzieli
się na 3 części. W pierwszej, opisowej,
podmiot liryczny przedstawia sytuację w mieście po ogłoszeniu alarmu i reakcje ludzi. Kompozycyjna klamrę tej części
wiersza stanowi fragment autentycznego komunikatu informującego o nalocie . podmiot liryczny stara się zobiektywizować swoją relację i dlatego unika komentarza. Osoba mówiąca w wierszu jest świadkiem wydarzeń; swoja uwagę koncentruje na przeżyciach zbiorowości. Jej wiedza jest ograniczona, rzeczywistość odbiera w sposób fragmentaryczny, głównie za pomocą zmysłów: słuchu i wzroku. Ukształtowanie wypowiedzi podporządkowane jest funkcji ekspresywnej. W ty celu autor wprowadza wiersz wolny, o nierównej długości wersów, gromadzi czasowniki w formie czasu teraźniejszego. Podmiot liryczny, prawdopodobnie jeden z mieszkańców Warszawy, kryjący się przed bombardowaniem w piwnicznym schronie, opisuje ludzkie zachowania spadające bomby i dźwięk syren. Druga część wiersza ma
charakter apelu, wezwania do obrony Warszawy. Wezwanie do
walki podkreślają czasowniki w formie trybu rozkazującego. Aby zmobilizować Polaków do walki podmiot liryczny przywołuje zwycięskie bitwy Napoleona pod Wagrami i Jeną oraz marsyliankę. W słowach wiersza zawiera się nadzieja poetyka pomoc Francji dla Polski w walce z Niemcami. Trzecia część wiersza ,refleksyjna, utrzymana jest w poetyce snu. Przedstawione obrazy są kontrastowo spokojne z opisem bombardowania. Miejscem rozważań podmiotu lirycznego jest Paryż. Sytuacja oddalenia budzi w osobie mówiącej w wierszu tęsknotę za ojczyzna i troskę o losy Polski. Mimo dystansu i spokoju podmiot liryczny nie może spać spokojnie. W jego marzeniach sennych obecna jest Warszawa, zagrożona unicestwieniem. Wizja poety ma charakter proroczy, zapowiada zniszczenie stolicy. Refleksje poety wyrażają niepewność i stanowią zapowiedź niebezpieczeństwa, co podkreślone zostało użyciem pytań retorycznych. Ostatnie wersy utworu są wezwaniem do walki. Główna idea wiersza jest protest przeciwko wojnie, ostrzeżenie przed jej tragicznymi skutkami. Jak długo będzie trwac pamięć o wojnie i zniszczeniach, tak długo aktualny będzie alarm ostrzegający przed okropnościami wojny.
Więcej recenzji na temat Alarm