Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>"Dziady" - "Wielka Improwizacja" - charakterystyka Konrada

"Dziady" - "Wielka Improwizacja" - charakterystyka Konrada

książki Streszczenie   według:Katri     Autor : A. Mickiewicz
ª
 
Na podstawie fragmentów „Wielkiej Improwizacji” scharakteryzuj polskiego patriotę-spiskowca ze zwróceniem uwagi na romantyczne cechy osobowości bohatera. Wskaż źródła dramatyczności sceny.„Wielka Improwizacja” jest drugą sceną III części „Dziadów Adama Mickiewicza. W podanym fragmencie ujęta rozmowa głównego bohatera z Bogiem. Konrad właściwie prowadzi monolog, w którym zarzuca Bogu, że źle panuje nad światem. Mówi, że sam lepiej stworzyłby i zajął się swoją ojczyzną, gdyby tylko miał taką nadprzyrodzoną siłę jak Bóg. Konrad jest osobą o dość gwałtownym usposobieniu. Sprzeciwia się Bogu. Chce Mu udowodnić, że jest od Niego lepszy – „nieśmiertelność tworzę, cóż Ty większego mogłeś zrobić – Boże?”. Wywyższa się. Chce mieć taką moc jak Bóg. Chce móc kierować ludźmi. Jest nieczuły, bo gdyby mógł mieć władzę nad ludzkością, to chciałby, aby wszyscy spełniali tylko jego życzenia, a jak nie zrobią tego co chce, to ukarałby ich cierpieniem. Świadczy to również o jego egoizmie. Wiara Konrada jest zachwiana. Buntuje się przeciwko Bogu. Przekonany o własnej wielkości. Z jego ust padają słowa, „żeś Ty jest, zgaduję; Niech Cię spotkam i niechaj Twą wyższość uczuję”. Bóg powiedział: „błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. Bohater chce dowodu na istnienie Boga. Wątpi w Niego. Wypomina Mu, że źle rządzi, że gdyby sam miał władzę, to byłoby lepiej dla jego ojczyzny. W końcowym fragmencie swojej wypowiedzi Konrad grozi Bogu: „bo strzelę przeciw Twej naturze”.Konrad jest polskim patriotą. Miłość do ojczyzny przejawia się w jego zachowaniu. Dla dobra swojego kraju jest w stanie „dyskutować” z Bogiem, sprzeciwiać się Mu. Stawia Bogu warunki. Mówi tylko co chce, a nie daje nic od siebie. Krzyczy „daj mi rząd dusz!”, „ja chce władzy”. Nie prosi, żąda.Chwilami zachowuje się tak jakby był niezrównoważony psychicznie. Świadczą o tym słowa „bo jestem nieśmiertelny”. Ludzie to zwykli śmiertelnicy. Konrad jest rozdrażniony, zdenerwowany. Zbytnio się unosi.O dramatyczności tej sceny świadczy odpowiedź Diabła na groźby skierowane przez Konrada do Boga. Po usłyszeniu słów wypowiedzianych przez Lucyfera Konrad osuwa się i umiera. Diabeł zrównał Boga z carem. Jak wiemy, car jest władcą Rosji. Główny bohater przeżył szok, gdy usłyszał te słowa.Należy sobie zadać pytanie dlaczego główny bohater tak zareagował na głos Diabła.
Otóż, Konrad był zagorzałym patriotą. Dobro narodu przekładał nad swoje własne. Przeobrażając się w III części „Dziadów” z Gustawa w Konrada, zmienia obiekt swojej miłości. Za wszelką cenę pragnie uwolnić swój kraj spod rosyjskiego zaboru. Skłócony ze światem rezygnuje z pragnień, nie ma radości z życia i osobistego szczęścia. Nie ma miłości do kobiety. Jej miejsce zastąpiła ojczyzna. Cechy bohatera romantycznego i polskiego patrioty-spiskowca przenikają się ze sobą. Konrad wie, że sam nie uwolni Polski spod zaboru rosyjskiego, ale mimo tego snuje plany. Wie, że nikt nie zrobi tego co on chce, dlatego zwraca się z tym do Boga o władzę nad ludźmi. Wszystko robi w imię dobra ojczyzny. Uważa, że to jego obowiązek.O patriotyzmie Konrada świadczą również słowa: „Teraz duszą jam w moję ojczyznę wcielony? Ciałem połknąłem jej duszę, Ja i ojczyzna to jedno”, „jak syn na ojca wplecionego w koło; Czuję całego cierpienia narodu”. Argumentami przemawiającymi za tym, że Konrad jest bohaterem romantycznym, to przede wszystkim samotność. Zawiera to już w pierwszych słowach swego monologu. Nie ma przy nim żadnej bliskiej osoby, bo kto by chciał być z człowiekiem, który wywyższa się nad Boga i jest zbyt pewny siebie. Przez to czuje się nieszczęśliwy, co jest kolejną cechą przemawiającą za tym, że zalicza się on do grona bohaterów romantycznych. Żyje w zakłamaniu: „język kłamie głosowi, a głos myślom kłamie”. Podsumowując to co napisałem, Konrad jest zagorzałym patriotą, gdyż dobro narodu przekłada nad swoje własne pragnienia i problemy. Jest samotnikiem i indywidualistą. Chce dobra swej ojczyzny, ale zdaje sobie sprawę, z tego, że jego przegranajest pewna. Jednak stara się zrobić wszystko, by uwolnić kraj spod rosyjskiego zaboru. To wszystko doprowadza do zachwiania jego wiary w Boga.
Opublikowano dnia: 18 lutego, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    :) Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    trudne wybory bohaterów literackich na przykładzie konrada z wielkiej improwizcji, antygony sofoklesa, cezarego baryki żeromskiego Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    jakie trudne wybory dokonał Konrad w 3 części dziadów w wielkiej improwizacji Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

Osoby które przeczytały Streszczenie, przeczytały też:

  1. 5. kowalski

    nie jest złe !

    Mi sporo pomogło.. przeczytanie kilku i ze stawienie ze sobą daje znakomity efekt ! jak sie nie podoba to Lyzaćć dupsko ! nie musicie czytac.Sami napiszcie lepsze !

    0 Zagłosuj 20 maja 2012
  2. 4.

    Nie umarł.

    Konrad nie umarł po Wielkiej Improwizacji. Jedynie zemdlał ;)

    0 Zagłosuj 15 maja 2011
  3. 3. xxx

    nie korzystajcie z tego

    kityyy

    0 Zagłosuj 29 listopada 2010
  4. 2. MMMM

    Smiech na sali

    wypracowanie na 1+ , ciagle pisane o tym samym w koło, żadnej spojnosci miedzy zdaniami...tragedia

    0 Zagłosuj 21 października 2007
  5. 1. anonimowy

    komentarz

    co to ma w ogole byc? Kpina, praca na 1

    1 Zagłosuj 8 marca 2007
X

.