Krzyż cz I Definicja : Krzyż to dla większości chrześcijaństwa przedmiot, na którym stracono
Jezusa Chrystusa. Wyraz ten pochodzi od łacińskiego słowa crux.Dlaczego publikacje Towarzystwa Strażnica ukazuje Jezusa wiszącego na palu, z rękami nad głową, zamiast na tradycyjnym krzyżu? Greckim słowem tłumaczonym w wielu współczesnych przekładach Biblii na „Krzyż" (w NŚ „pal męki") jest
stauros. W klasycznej grece słowo to oznaczało po prostu pionową belkę, czyli pal. Później zaczęto też nazywać tak pal egzekucyjny z belka poprzeczną. Potwierdza to The Imperial Biblie-Dictionary: „Greckie słowo tłumaczone na ‘krzyż'
właściwie oznacza pal, słup lub element palisady, na którym można coś powiesić lub którego można użyć do ogrodzenia terenu. (...) Wygląda na to, ze nawet u Rzymian słowo crux (od którego pochodzi nasz krzyż) pierwotnie oznaczało słup" (red. Patrick Fairbairn, Londyn 1874, t.1, s.376). W jaki sposób stracono Syna Bożego? Warto zaznaczyć, że w Biblii użyto także słowa ksylon na określenie narzędzia, którym się posłużono do tego celu. Słownik grecko-polski Zofii Abramowiczówny podaje następujące znaczenie tego słowa: „drewno, zarówno opałowe, jak budulec, (...) kawał drzewa, belka, kłoda, drąg, (...) kij, pałka, maczuga, (...) krzyż, N T; pal, (...) drzewo rosnące" (Warszwa 1962, t.3, ss.231,232). W Dziejach Apostolskich 5:30 i 10:39, gdzie występuje to greckie słowo, Bg, Bw, BT, Dąbrowski i Brandstaetter tłumaczą je na „drzewo" (por. tłumaczenie Gal. 3:13; Powt. Pr. 21:22,23). W książce Johna D. Parsona The Non-Christian Cross (Niechrześcijański krzyż, London 1896) czytamy: "W oryginalnej grece licznych tworzących Nowy Testament nie ma ani jednego zdania, z którego by nawet pośrednio wynikało, że użyty w wypadku Jezusa stauros był inny niż zwykły stauros, nie mówiąc już o tym, żeby składał się on nie z jednego kawałka drewna, lecz z dwóch, zbitych w formie krzyża. (...) Nasi nauczyciele wyraźnie wprowadzają nas w błąd, gdy w tłumaczeniu greckich dokumentów kościoła nasz język ojczysty oddają słowo stauros przez ‘krzyż' i gdy to popierają umieszczaniem w naszych słownikach wyjaśnienia, iż stauros znaczy krzyż, nie informując dokładnie, ze za czasów apostolskich nie takie było jego podstawowe znaczenia, że takiego znaczenia nie nabrało ono potem jeszcze przez długi czas, a jeśli w ogóle do tego doszło, to tylko dlatego, iż pomimo braku przekonywujących dowodów z jakiegoś względu zakładano, że ten jeden stauros, na którym stracono Jezusa, miał taki szczególny kształt" (ss. 23,24; zob. też The Companion Bible, Thetford, Anglia 1974, dodatek 162). A zatem dowody przemawiają za tym, ze Jezus poniósł śmierć na palu, a nie na tradycyjnym krzyżu. Jakie jest historyczne pochodzenie krzyża czczonego w chrześcijaństwie?Niemal w każdym zakątku starego świata znaleziono najróżniejsze przedmioty oznakowane rozmaitymi formami krzyża, pochodzące z okresów znacznie dawniejszych niż era chrześcijańska. Niezliczone przykłady tego odkryto w Indiach, Syrii, Persji i Egipcie (...) Chyba można uznać, że w czasach przedchrześcijańskich i wśród ludów niechrześcijańskich krzyż był niemal w powszechnym użyciu i w bardzo wielu wypadkach wiązało się to z jakąś formą kultu przyrody. Kształt (...) wywodzi się ze starożytnej Cheldei, gdzie było on symbolem boga Tammuza (kształtem przypominał bowiem mistyczne Tau, inicjał jego imienia), podobnie zresztą jak w innych okolicznych krajach, z Egiptem włącznie. Do połowy III wieku po Chr. kościoły albo już odstąpiły od niektórych nauk wiary chrześcijańskiej, albo je pozmieniały. Chcąc podnieść prestiż odstępczego systemu kościelnego, zaczęto przyjmować do kościołów pogan, którzy się nie odrodzili przez wiarę, i bardzo często pozwalano im zachowywać pogańskie znaki i symbole. Z tego powodu przyjęto również Tau, czyli T, najczęściej z obniżoną poprzeczką, jako wyobrażenie krzyża Chrystusowego. Dziwny, choć niekwestionowanyt fakt, że przez całe wieki przed narodzeniem Chrystusa krzyż był używany jako symbol religijny i że również w późniejszym okresie uchodzi on za taki symbol w krajach, do których nie dotarła nauka Kościoła. (...) Znakami w kształcie krzyża jako symbolami bóstw posługiwali się czciciele Bachusa, tyryjskiego Tammuza, chaldejskiego Bela i nordyckiego Odyna. Egipscy kapłani oraz kapłani-królowie trzymali w rękach jako symbol swej władzy kapłanów boga-słońca, krzyż w formie ,crux ansata', który nazywano ‘znakiem życia'. W całym Egipcie na pomnikach i grobowcach można znaleźć różne krzyże. Zdaniem różnych autorytetów wyobrażają one albo fallusa , albo spółkowanie. (...) W grobowcach egipskich crux ansata spotyka się tuż obok fallusa. Krzyży tych używano jako symboli babilońskiego boga słońca; po raz pierwszy pojawiły się na monecie Julisza Cezara (100-44 przed Chr.), a później na monecie wybitej w roku 20 przed Chr. przez następcę Cezara (Augusta). Najczęściej spotykanym symbolem na monetach Konstantyna jest duże „P" z „x" u dołu literki P, ale tym samym symbolem czterech jednakowej długości ramion ułożonych pionowo i poziomo posługiwano się bez otaczającego je koła; był to darzony szczególną czcią symbol ‘koła słonecznego'. Należy zaznaczyć, że Konstantyn był czcicielem boga-słońca i przyłączył się do ‘Kościoła' dopiero jakieś ćwierć wieku po ujrzeniu – jak głosi legenda – krzyża na niebie. Czy oddawanie czci krzyżowi jest zwyczajem biblijnym?1 Koryntian 10:14: „Moi umiłowani, uciekajcie od bałwochwalstwa". (bałwan, bożek to wizerunek albo symbol będący przedmiotem wielbienia, adoracji, kultu). Wyjścia 20:4,5 (BT): „Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył". (Zwróćmy uwagę, że Bóg zabronił swemu ludowi nawet czynienia obrazu, któremu by się kłaniano).