Tematyka utworów Krasickiego jest bardzo różnorodna.Bajki Krasickiego to arcydzieła obserwatorstwa moralnego i upoetycznionejpsychologii
i charakterologii; prezentują również pewną koncepcję życia ipogląd na świat. Ogólny sens bajek ma charakter tradycyjnie chrześcijański,uwydatnia nieskuteczność wiedzy i filozofii wobec trudności praktycznych iprzeciwności losu. Utwory te nie dają wzorów cnót ani ideałów ofiarności czywyrzeczeń, ukazują świat taki jaki być nie powinien, ale często jest (egoizm,nieżyczliwość, snobizm, głupota, niewdzięczność, pycha). Jest to świat bezzłudzeń, nie znający miłosierdzia, w którym trudno liczyć na kogokolwiek icokolwiek poza własną energią, rozwagą i pomysłowością. Gdyby nie humor idowcip ton większości utworów przedstawiałby smętny dramat natury ludzkiejPoeta chętnie korzystał z tematów powtarzających sięw fabulistyce światowej (w bajkopisarstwie chodzi nie tyle o nowość tematów,ile o nowość pomysłów kompozycyjnych, tonu, refleksji, ekspresji), niekiedy wjednej bajce łączył motywy z paru dawniejszych utworów.Oryginalność Krasickiego polega na sposobiewykorzystania motywów: — unikał rozwlekłości, — wyostrzał iwysubtelniał puentę, — wprowadzał indywidualną barwę uczuciową, —precyzował rytm, —dynamizował akcję, — mistrzowsko operował paralelizmem ikontrastem.Wśród utworów Krasickiego można wskazać bajki:· Ezopowe (od imienia twórcy, Ezopa -pisarza greckiego z VI w. p.n.e.). Jej bohaterami są zwierzęta prezentująceokreślone typy ludzkich osobowości: np. lew: odwaga, siła, lis: spryt, baran:głupota. (Kruk i lis)· Narracyjne (epickie). Utwórprzyjmuje postać wierszowanej nowelki o nieskomplikowanej fabule. Bohaterowie izdarzenia pełnią funkcję
przypowieści stosującej się do świata ludzkiego. Sensutworu
najczęściej pojawia się w postaci wniosku wypowiadanego przez narratoralub bohatera, w zakończeniu bajki. (z tomu <Bajki nowe>, np. Przyjaciele)Jednak prawdziwe mistrzostwo osiągnął jako twórca:· Epigramatyczne (liryczne; większość z tomu <Bajki i przypowieści>) — najkrótsze bajki (typowąmiarą jest cztero- i sześciowiersz);— ujęte w regularne13-zgłoskowce parzyście rymowane; — o zwięzłej konstrukcjiopartej na paraleliźmie (równoległe, odmierzone równymi odcinkami tekstu, opisydwóch istot, związanych kontrastem lub współdziałaniem);— pozbawione elementówfabularnych;— z niekiedy występującymicechami dramatyczności (klęski najczęściej zawinionej, wynikającej z głupotylub zarozumiałości