Główną bohaterką "Losów (nie)wielkiej nastolatki" jestcisząca się autorytetemi urodą Klara. Ma wielu przyjaciół, kocha pisać wiersze, świetnie się ubiera, najbrzytsza też nie jest. Jej sympatią jest Antek, chłopak z jej klasy, który kompletnie się nią nie interysuje. Może na początku książki możemy mieć zbędne nadzieje, ale to tylko wstęp do niefortunnych przygód nastoleniej Klary. Należyona bowiem do paczki przyzwoitych przyjaciół: Martyny - najładniejszej i najsympatyczniejszej dziewczyny w całejklasie i szkole, Julii (Elfki), trochę roztrzepanej dziewczyny, ale z charakterem - super, Nadii - temperamentalnej nastolatki u której najczęściej spotykamy przypadki histerii, jej przyjaciółki Wioli z przeciwnej klasy, która lubi wymyślać wyssane z palca historie i kłamać, Pawła - chłopaka ganiającego się za Nadią, najładniejszego z całej klasy, Antka - sympatii Klary, Tomka - chłopaka Martyny i Darka, super kolegi o falowanych włosach. Jednak paczka ta rozpada się, gdy Martyna potrącona przez samochód traci życie. Świat Klary zawala się, gdyż obwinia się ona o śmierć koleżanki. Po szkole zaczynają chodzić obrzydliwe plotki na temat Klary, która pod wpływem furii przepisuje się do innej szkoły. Tam, czego rpzyczyną jest brak przyzwoitych przyjaciół, Klara wplątuje sie w niecywilizowane towarzystwo, przy którym po raz pierwszy zapala haszysz. Kiedy jej mama o wszystkim się dowiaduje (a w tedy Klara miała iść do gimnazjum) zapisuje ją do płatnej szkoły prywatnej - do internatu, gdzie Klara mieszka noc i dzień, do domu wraca tylko na święta, ferie, wakacje, no, i czasem na weekendy. Tam z nowymi przyjaciółmi rozpoczyna nowe ekstraprzygody.
Opublikowano dnia:
lutego 12, 2007
Więcej recenzji na temat Losy (nie)wielkiej nastolatki