"Makbet"

Akcja tragedii rozgrywa się w średniowiecznej Szkocji. Makbet, jeden ze znakomitych wodzów wojsk króla Dunkana, jadąc przez wrzosowisko wraz ze swoim przyjacielem, Bankiem, spotyka trzy wiedźmy. Przepowiadają mu one, że zostanie królem, a Banko będzie ojcem królów.
Makbet nie wierzy w przepowiednię, ale kiedy zaczyna się ona realizować-awansuje, zostaje tanem Kawdoru (a ten tytuł między innymi przepowiedziały mu wiedźmy), bohater coraz poważniej myśli o objęciu tronu. Zwierza się swojej żonie, a Lady Makbet namawiago do popełnienia zbrodni na prawowitym władcy. Jest to tym łatwiejsze, że po wygranej bitwie Dunkan gości w zamku Makbeta-Inverness. Tam król ginie z ręki Makbeta, który przygotowuje zbrodnię wraz z żoną. Potem, po ucieczce królewskich synów za granicę w obawie o życie, Makbet obejmuje władzę. Wkracza na drogę zbrodni-musi zabić Banka w obawie, by nie rozeszła się wieść o ich spotkaniu z czarownicami i o przepowiedni. Na jego polecenie ginie też Lady Makduf i jej synek, bo w ten sposób Makbet chce się zemścić na zwolenniku prawowitego następcy tronu, Makdufie.
Makbet jeszcze raz odwiedza Czarownice, by upewnić się, że jego władzy nic nie zagraża. Wciąż odczuwa wyrzuty sumienia, nie może zaznać spokoju. Podobnie Lady Makbet, która popada w obłęd i popełnia samobójstwo. Po pokrętnej wróżbie czarownic Makbet wraca do swojej królewskiej siedziby w zamku Dunzynan. Sprzymierzone przeciw tyranowi wojska już otaczają zamek. Bohater ginie w pojedynku z Makdufem.
Jest to jedna z najbardziej znanych tragedii Szekspira. Jej tematem jest skłonność człowieka do zbrodni i konsekwencje zbrodni. Zło budzi się w Makbecie pod wpływem sugestii czarownic. Pragnienie władzy jest w nim tak silne, że on-prawy, honorowy i jak dotąd bezwzględnie wierny królowi rycerz-decyduje się na dokonanie straszliwej zbrodni. Podnosi rękę na króla. Od tej pory zaczyna się charakterystyczny dla tragedii szekspirowskich "dramat krwi i korony", by zdobyć władzę trzeba przelać krew, trzeba to robić nadal, by się przy władzy utrzymać. Makbet zleca kolejne zbrodnie, traci spokój ducha, przeżywa piekło wyrzutów sumienia, ale nie zrezygnuje z ambicji, pychy, dumy władcy. Przegrywa jako uzurpator, rycerz, człowiek. Ginie jako zbrodniarz. O wartości dramatu decydują skomplikowane psychologicznie sylwetki głównych bohaterów: Makbeta i jego żony. Oboje mają wybór-mogą stanąć po stronie dobra, oboje jednak wybierają zło i tym świadomym wyborem różnią się od bohaterów tragedii antycznej. Szekspir wprowadził także na scenę postacie fantastyczne-czarownice.