Antygona - tragedia Sofoklesa z roku 442 p.n.e. Nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp w Kolonie, Antygona) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów.Między braćmi Eteoklesem i Polinejklesem rozpoczęła
się walka o władzę po śmierci Edypa.Wbrew umowie Eteokles po roku rządów nie przekazał tronu bratu.Polinejkes sprowadził obce wojska, aby odzyskać tron, lecz giną obaj.Władcą zostaje ich stryj Kreon.Kreon uznał Polinejkesa za zdrajcę i wydał zakaz grzebania jego zwłok.Eteoklesowi, przeciwnie został wyprawiony uroczysty pogrzeb. SiostraEteoklesa i Polinejkesa - Antygona, przeciwstawiła się rozkazowi Kreonai pochowała zwłoki Polinejkesa. Spowodowało to ciąg tragicznychwydarzeń: Antygona zostaje skazana na śmierć przez apodyktycznegowładcę Teb. Na wieść o tym jego syn Hajmon, który jest narzeczonym Antygony, jak i żona Kreona, Eurydykapopełniają samobójstwo. Kreon choć władca, traci najbliższych i zostajesam z poczuciem winy. Staje się to dla niego największą karą.Przeciwstawieniem Antygony - symbolu
buntu, śmiałości i odwagi, jest wdramacie Sofoklesa jej siostra - Ismena,która jest uosobieniem łagodności i pokory. Sofokles posługując siętymi dwoma postaciami, kreśli odwieczny konflikt romantyzmu, idealizmui buntu z racjonalizmem, pragmatyzmem i pokorą.
Opublikowano dnia:
lutego 10, 2007
Więcej recenzji na temat Antygona