Naukowiec
kosmogonik rozpalał planety, by rozjaśniały kosmos. Kiedy jego uczeń doprowadził do eksplozji, naukowiec łapał
uchodzące promienie i tworzył z nich planety. Ostatnia planeta Aktynuria była zrobiona z najcięższych metali, aktynowców. Znajdowało sięna niej państwo Palatynidów. Władał tam Architron, okrutny, podejrzliwy i chciwy robot o sześciuset rękach. Szpiegował on swoich poddanych ściągał z nich ogromne podatki. Pewnego razu nakazał zrobić dla obywateli obowiązkowe, świecące uranowe odzienia. Najmocniej napromieniowane były nauszniki. Miało to zapobiec gromadzeniu się i spiskowaniu przeciw królowi, uran bowiem w zbyt wielkim nagromadzeniu powodował reakcję łańcuchową i w efekcie wybuch. Palatynidzi odosobnili się, każdy cierpiał w osamotnieniu. Młody
wynalazca Pyron skonstruował telegraf i porozumiewał się z innymi za pomocą specjalnego szyfru, używając terminów szewskich. Jednak przebiegły król podsłuchał go i zamknął w wierzy. Na planete przybył
kosmogonik. Odnalazł Pyrona. Wynalazca miał zaśrubowane usta, ale kajdanami wydzwonił całą historię. Kosmogonik zrobił dla wszystkich poddanych nauszniki z kadmu. Kadm neutralizował uran, ale żeby przekonać o tym mieszkańców zrobił mały pokaz: usypał mała kupkę z uranowych monet, w pewnym momencie ona wybuchła. Zaczął usypywać drugą, tym razem uranowe monety przekładał kadmowymi płytkami. Stos rósł i rósł i nic się nie działo. Przekonani Palatynidzi zaczęli się gromadzić bez żadnych obaw. Ustalono, że następną daninę zapłacą królowi uranowymi monetami. Nieświadomy niczego Architor cieszył się, że poddani tak szybko zapłacili należność. Radował się widząc ciąglę roznący stos świecących monet w swoim skarbcu. Nagle wszystko wybuchło. Teraz w kosmosie krążą świecące ręcę Architora. Niektórzy nazywali go katem i z tąd właśnie wzięło się powiedzenie: "Kat mu świeci." Palatynidzi w końcu mogli żyć spokojnie i cieszyć się każdym dniem rwspólnie z innymi obywatelami. Nowym królem zaś, został mądry wynalazca Pyron.