wiersz Fortepian Szopena powstał w 1865 roku. Przyczyna powstania utworu była wieść o zdemolowaniu pałacu Zamoyskich i wyrzuceniu na bruk fortepianu tego znakomitego artysty. To wydarzenie było odwetem za strzały oddane z okien tego pałacu do gybernatora berga. utwór składa sie z 10 części ( strof) o różnej ilości wersów. ponadto wyróżnic w nim mozna 3 części pod względem tematycznym.
Część I to wspomnienia o ostatnich chwilach kompozytora, którego Norwid odwiedził w Paryzu tuż przed smiercią. Część II stawia Szopena wśród najwybitniejszych artystów, którzy najbardziej zbliżyli się do praktycznie nieosiągalnego celu - doskonałości. sa nimi Fidiasz, Dawi, Ajschylos i oczywiscie kompozytor. część III to strofy mówiące o wydarzeniach warszawskich, a zwłaszcza o zniszczeniu fortepianu mistrza. W poemacie tym ukazana została wielkość muzyki, która stała się doskonałym ypełnieniem w ziejach sztuki. Najcenniejszymi cechami muzyki szopenowskiej są: ludowość, prostota i doskonałość dorównująca
doskonałości sztuki peryklejskiej, ogromne wartości moralne, polegajace na zdolności uszlachetniania słuchaczy. Muzyka Szopena jest na wskroś narodowa, w jej dźwiekach zaklęta jest Polska. Sam Szopen porównywany jest do Orfeusza, który grą na lirze ozywiał przedmioty. poeta dostrzega ideał piekna w postaci umierającego Szopena. Zdaniem podmiotu lirycznego dzielo sztuki powinno być przejawem i piekna i pracy, poniewaz piekno uszlachetnia pracę. Dzieło sztuki powstaje także w miłości, a fundamentem doskonałości dzieła jest walka dobra ze
złem a tym utworze dobrem jest dopełnienie, a złem brak ( czegoś, kogoś).
Więcej recenzji na temat Fortepian Szopena