Herodot /ok. 485 - ok. 425 p.n.e./- nie bez racji nazwany zostałprzez wielkiego mówcę rzymskiego, Cycerona - ojcem historii.
Dzieje są pierwszym w świecie starozytnym, zwartym dziełem historycznym, nikt wcześniej bowiem nie wzniósł się ponad chaotyczne kroniki, luźne zapiski i mity. Nowatorskie u Herodota jest również to, że w swoim opisie starał się być w miarę - jak na tamte czasy - obiektywny. Był również Herodot niestrudzonym podróżnikiem i starał się osobiście dotrzeć do opisywanych miejsc - można więc go równiez nazwać pierwszym reporterem - dokumentalistą.
Główną osią spajającą jego
Dzieje jest historia odwiecznego konfliktu między Wschodem a Zachodem, od czasów mitycznych herosów spod Troi po czasy Herodotowi współczesne. Pierwsze cztery księgi opisują obce Grekomludy i są nieocenioną i
często jedyną informacją na temat ich kultury i zwyczajów. Poznajemy: Medów, Persów, Babilończyków, Egipcjan, Scytów i wiele innych często zapomnianych już dzisiaj nacji.W księgach od piątej do dziewiątejrozpoczyna Herodot właściwyopis dziejów Grecji - historię nieudanego powstania Jonii przeciwko Persji,dzieje Aten i Sparty a przede wszystkim wojny Hellenów z Persami pod wodzą królów Perskich Dariusza i Kserksesa. Dzieło kończy się wypędzeniem Kserksesa z Europy w r. 479. Warto się z Dziejami zapoznać. Wystarczy spojrzeć na liczbę odnośników do tego dzieła we wszelkich podręcznikachpoświęconych historii starozytnej.