Kandyd Woltera to krótka powiastka filozoficzna, utwór b. charakterystyczny dla epoki Oświecenia. Jej głównym celem jest przedstawienie określonego poglądu filozoficznego lub polemika z filozofia innego autora. Wolter w swym dziele ośmiesza i obnaża filozofię Leibnitza, wg której żyjemy na najlepszym z możliwych światów. Narracja książki jest
bardzo prosta, nierozwinięta, ale jest to zabieg świadomie zastosowany przez Woltera, gdyż utwór oświeceniowy miał by krótki, jednowątkowy i prosty w odbiorze.
Głównym bohaterem
utworu jest młodzieniec o imieniu Kandyd, który z powodu wojny opuszcza okolicę, w której dorastał i rozpoczyna podróż po świecie.
Podczas swej wedrówki Kandyd uświadamia
sobie że filozofia optymizmu, którą reprezentuje jego nauczyciel, dr Pangloss, jest fałszywa. Kandyd dojrzewa i poznaje świat podczas swej wędrówki, odrzuca filozofię opymizmu a tuż pod koniec utworu wypowiada ważne słowa będące przesłaniem utworu: Trzeba uprawiac własny ogródek!
Kandyd to
dzieło bardzo dynamiczne. Wykorzystany został w nim motyw wędrówki, towarzyszący ludzkości od zawsze, a opisy świata nierzadko przypominają współczesny behawioryzm. Cho dzieło to liczy już sobie ponad 200 lat to wciąż tchnie świeżością.
Więcej recenzji na temat Kandyd