„
Trudny Trup” rozpoczyna się od morderstwa w hotelu, kiedy to pewna dama, znana doskonale wszystkim czytelnikom powieści
Chmielewskiej, potyka się niemal o zwłoki. Niechcący, ponieważ wybierała się całkiem gdzie indziej, wychodzi więc. O świcie w tym samym pokoju zwłoki zostają odkryte. Zupełnie inne zwłoki... Tak zaczyna się akcja. W książce spotkamy Joannę i Martusię, a z nimi wielu innych bohaterów – na przykład niewątpliwie wartego wzmianki podinspektora Cezarego Błońskiego.
Piękny Cezary, jak sama nazwa wskazuje, jest doprawdy piękny. Mężczyzna i przystojny, i uroczy, i pełen wdzięku, i wszelkich zalet... Długo by wymieniać. Kiedy pojawia się w drzwiach, głównym bohaterkom powieści Joanny Chmielewskiej „Trudny Trup” wyrywają się spod serca pełne uznania pomruki, chociaż co najmniej jedna z nich zdecydowanie woli brodatych. Otóz, Piękny Cezary, jak z należytą powagą wyjaśnia już przy pierwszej okazji, odwiedza wypełnione nieodłącznym chaosem mieszkanie narratorki Joanny, aby wysłuchać zeznań w zawikłanej sprawie kryminalnej, pełnej trudnych, mafijno – polityczno – telewizyjnych trupów. Bohaterki zaś żyją sobie radośnie, starając się uszarpać z prawdziwych trupów ile się tylko da do kryminału, tworzonego dla telewizji na przyszły najpopularniejszy serial sezonu, szukają w zamrażarniku zagubionych kaset wideo (Joanna), cierpią męki wewnętrznego rozdarcia pomiędzy uzależnieniem od hazardu a ukochanym mężczyzną (Martusia). Trupy pojawiają się i znikają –
oczywiście te prawdziwe, bo te wymyślone w fabule serialowej, choć kartki fruwają jak chcą między zespołem redakcyjnym, grzecznie leżą na miejscu zbrodni. I tylko trzeba coraz głębiej w przeszłość drążyć za powiązaniami, a jednocześnie – coraz szerzej w teraźniejszości za mafijnymi mackami, żeby uchwycić zbrodnicze łapsko mordercy. Oczywiście, bohaterki, nawet pogrążona w ruletce Martusia i Joanna z nosem w scenariuszu, nie będą chciały tego przegapić, choć marna teraz w naszym kraju nadzieja na skazanie mafijnych rekinów. Zajrzyj, czytelniku. Sprawdź, jak znalazł się wobec śledztwa Piękny Cezary i dlaczego właściwie to był aż taki trudny trup...