Nad morzem Tyrreńskim czekają na okręt do Kartaginy, bo postanowił wrócić do Afryki. Ostatnia część
narracji biograficznej mówi o tym, co
się działo w Ostii, porcie u ujścia Tybru. Monika i Augustyn przebywali w tamtejszym domowym ogrodzie, gdzie rozmawiając ze sobą doznali wizji innego bytu. Niedługo potem matka Augustyna, Monika umiera. Później jej relikwie zostały przeniesione do kościoła
św. Augustyna w Rzymie. Ostia jest miejscem, gdzie przybywa po tułaczce Eneasz.. Anonimowość jego przyjaciela i matki Adeodata w narracji „Wyznań” oznaczają zapewne wielką miłość. W końcowych sekwencjach narracji jest pojednanie i przekroczenie filozofii antycznej, ideału duchowej harmonii człowieka, niewzruszoności mędrca – Arystoteles: człowiek wielkoduszny porusz się powoli, mówi cicho, nie śpieszy się; Marek Aureliusz: „Podobny bądź do skały...”. Augustyn rozbija tę harmonię, czuje momentami rozbłysk światła, wschodzenie wszechświata łuną gwiazd (gdy przypomina sobie o hymnie św. Ambrożego). Przeniknęło to do Boskiej komedii Dantego,
myśli i sztuki Francesco Petrarki, wpłynęło na twórczość Thomasa Stearnsa Eliota. Św. Augustyn myśli frazami biblijnymi.konieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckoniecko nieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckoniecko nieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckoniecko nieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckoniecko nieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckoniecko nieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckon ieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoni eckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonie ckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec konieckonieckonieckonieckonieckonieckonieck onieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckonieckoniec
Więcej recenzji na temat Wyznania - wstęp część III