Życzenia stały
się faktem i powstała trzecia część z serii Warcraft tejzostał nadany podtytuł „Ostatni strażnik”. Kolejna
książka kolejnyautor. Tym razem autorem jest pan Jeff Grubb. Jest to kolejny inny styli kolejna inna historia. Po sukcesie pierwszej, gorszej drugiej niespodziewałem
się rewelacji. Ale książka ta zaskoczył mnie i topozytywnie. Jestem nawet w stanie spierać się, że przerosła częśćpierwszą. Ramy czasowe. I tu już na wstępie pierwsza odmiana. Ponieważhistoria rozpoczyna się przed nastąpieniem pierwszej wojny. Więc iprzed otwarcie portalu. Ludzie żyją spokojnie i w pokoju. Nawetksięstwo Azeroth. Książka ta opowiada historię tytułowego ostatniegostrażnika zakonu Trisfal. Jest nim Medivh. Zakon ten od pokoleń służyludzkości w cieniu chroniąc ją przed demonami. Co jakiś czas zakon tenwystawia do tej nigdy nie kończącej się walki strażnika. Który posiadawielką moc. Medivh Dobiera sobie z własnej woli pomocnika. Jest nimmłody uczeń Kirin Tor, Khadgar. Khadgar poważnie przerażony że ma sięspotkać z żywą legendą nie wie jeszcze co go czeka. Szalony czarodziej,stuknięta służba, dziwne humory jego mistrza i wizje nieustanniewędrujące po wieży Medivha to dopiero początek jego przygód. Jednak naksięstwo Azeroth zaczynają napadać zielono skórne stworzenia zwaneorkami. Sprawa pogarsza się jeszcze bardziej, gdy giną w dziwnychokolicznościach członkowie zakonu. Intryga narasta coraz bardziej. Skądwziął się portal, przez który przeszły orki? Kto poluje na magów?Dlaczego Medivh zapada w swą dziwną drzemkę i zabrania grzebać swemuuczniowi w wizjach z przeszłości? Jeżeli jesteście ciekawi zapraszam doprzeczytania tej książki. Odzwierciedlenia wedle gry nie jest wielkie,ponieważ nigdy w grze nie opowiadano historii ostatniego strażnika.Jest to tym ciekawsze, że możemy się dowiedzieć, co kieruje Medivhem iskąd w ogóle się wziął. W książce występują autentyczne postacie. SamKhadgar i Medivh, ale również inni jak Lord Lothar czy czarnoksiężnikGuldan. Jest to też jakby prolog do historii Warcrafta. Wyjaśnia,bowiem jak zaczęła się tak okrutna wojna. Styl pana Grubb’a jestzapewne najlepszy z trzech części. Powoli i miarowo dawkuje namtajemnice i mroczne sekrety wieży Medivha. Wszystko to pisane jest zpunktu widzenia Khadgara, więc utożsamiamy się z tym bohaterem. Czujemyjego niepewność czy chęć poznania tajemnicy. Ta część jest moim zdaniemnajlepsza ze wszystkich dotychczas wydanych pod szyldem Warcraft.Zakończenie daje do myślenia i idzie się domyśleć, w którym momenciegry to jest. Jest to książka, po którą zawsze chętnie sięgnę i zatopięsię ponownie przygodach Khadgara.