Książka ta opisuje autentyczne losy młodej dziewczyny która przeszła bulimię i anoreksję. świetnie ukazuje sposób myślenia
osób chorych na tą przypadłość. Główna bohaterka w rzeczywistości chce pozostać anonimowa, boi
się że ujawniając się zostałaby odrzucona przez ludzi i gorzej postrzegana za to co zrobiła przez te kilka lat . A wydarzyło się wiele i naprawdę bardzo tego do dziś żałuje ... Po kolejnej awanturze ojciec wyprowadza się z domu i oświadcza że to koniec ,odchodzi do innej, w ten sposób w duszyczce małej porzuconej dziewczynki tworzy się głęboka rana, jej życie w jednej chwili zamienia się w koszmar. Rozpaczliwie próbuje odzyskać tatusia przez płacz, wymioty , krzyki , błagania, wszystko to jednak bezskuteczne , ojciec wpada co jakiś czas, wpłaca kasę i to by było na tyle. Dziewczyna
zaczyna na zmianę głodować i wymiotować bo uważa że jeżeli nie może utrzymać przy sobie ojca to przynajmniej potrafi zapanować nad swoim ciałem, ono musi ją słuchać, wyznacza sobie cel- schudnięcie . Nie reaguje na płacz matki, jedyną osobą której ufa jest Marylin, problem w tym że to umarła gwiazda której plakat wisi w pokoju dziewczyny. Gdy wydaje jej się że wreszcie spotkało ją szczęście, bo ojciec zabrał ją na parodniowy rejs -dostała pierwszej miesiączki i przeraziła się że to zepsuje całkowicie jej stosunki z tatą. Zaczęła robić wszystko aby do reszty utracić krągłości, piersi i okres. Ojciec zakłada rodzinę, matka sprowadza do domu faceta i zachodzi z nim w ciąże a anorektyczka maskuje swój ból wybuchami złości i wymiotami . Wpada w złe towarzystwo, kocha się z przypadkowymi chłopakami, pali , pije, bierze narkotyki no i olewa naukę. Ciągle traci na wadze i podczas coraz częstszych ataków złości zaczyna wymiotować jak najgłośniej aby sprawiać ból matce. Wreszcie jej opiekunka nie wytrzymuje i zmusza ją do leczenia w szpitalu. Dziewczyna przebywając tam z innymi anorektyczkami o podobnych poglądach nie ma jednak motywacji do leczenia, wręcz przeciwnie- chce udowadniać że tak łatwo się nie da. Przez kłamstwa i przekręty udaje jej się wynegocjować pobyt w internacie , tam wpada w jeszcze większe bagno. Przesiaduje w barach , zaczyna handlować narkotykami a gdy zostaje okradziona zakłada burdel aby jakoś spłacić dług.Jednak to również nie wypala bo gdy ktoś próbuje ją zgwałcić- ucieka do internatu aby ukryć się przed szefem. Zostaje wydalona ze szkoły . W domu nie czuje się dobrze gdyż od czasu gdy zachorowała powtarza się ten sam schemat : obiad, od słowa do słowa zaczyna się kłótnia, ojczym okazuje jak tylko potrafi najdobitniej jak jej nienawidzi , dziewczyna wymiotuje, szloch matki , trzask drzwiami . Matce udaje się załatwić kolejny szpital, córka nie protestuje bo chce ukryć się przed gangiem narkotykowym. W tym ośrodku panują inne zasady, leczenie jest dobrowolne, drzwi zawsze otwarte. Dziewczyna darzy sympatią swoje dwie współlokatorki. Wieczorem odbywa rozmowy z doktor Małgosią. Na przepustkach robi coraz mniej przekrętów, kończy z narkotykami. Powoli docierają do niej słowa pani psycholog, zaczyna nawet myśleć o wykształceniu , w końcu wychodzi ze szpitala i zaczyna przygotowania do matury... Na tym kończy się powieść ale na pewno nie historia choroby X , niektórych ran i wspomnień do końca życia nie można już załatać, niewiadomo czy bohaterce udało się powrócić do normalnego życia, odkładając tę książkę powinno zastanowić się przez chwile nad tym czy warto było zapłacić taką cenę .