Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Biblia - "Przypowieść o synu marnotrawnym"

Biblia - "Przypowieść o synu marnotrawnym"

książki Streszczenie   według:czajna     Autor : święty Marek
ª
 
Doskonałym dziełem, w którym przedstawiono wizerunek ojca miłosiernego, kochającego i wybaczającego, jest „Przypowieść o synu marnotrawnym”. Przypowieści są to formy narracyjne, służące przybliżeniu prostym ludziom abstrakcyjnych treści. Jak więc łatwo się domyślić, wizerunek ojca będzie miał w tym przypadku dwa wymiary – znaczenie dosłowne oraz znaczenie i przesłanie ukryte, przenośne, zawierające „drugie dno”. „Przypowieść o synu marnotrawnym” jest opowieścią o synu, który porzucił dom w poszukiwaniu szczęścia. Zabierając swoją część ojcowskiego majątku spędził lata na hulaniu i zabawie, trwonił pieniądze, lubując się w cielesnych rozkoszach i próżności. Wieści o poczynaniach syna dochodziły od czasu do czasu do starego ojca, powodując u niego smutek. Gdy pieniądze się skończyły syn powrócił do domu rodzinnego i został powitany z wielką radością, jak dziecko, które wróciło z dalekiej podróży, syn, który umarł i narodził się na nowo…Ogromna miłość ojca, jego miłosierdzie i wyrozumiałość dla młodzieńczej głupoty – to główne cechy, jakimi można opisać tego ojca. Jego wizerunek buduje najpiękniejsze i najcenniejsze uczucie – miłość. Mimo tego, że syn wydał wszystkie pieniądze, jakie mu zostały dane, na które ojciec ciężko pracował zapewne wiele lat, jego postawa udowadnia, że dobra materialne nie są w życiu ważne, dowodzi wyższości świata duchowego nad fizycznym. Ojciec jest tu przedstawiony jako wiekowy, mądry starzec, znający życie i jego realia, przepełniony nieopisanymi wręcz pokładami rodzicielskiej miłości i zaufania, a także zrozumienia dla ludzkiej słabości.. Któż nie pragnąłby mieć takiego ojca? Przechodzimy zatem do drugiego wymiaru przypowieści, do znaczenia ukrytego.
Kto mógłby być ojcem tak idealnym, nieskazitelnym? Odpowiedź nasuwa się sama – Bóg. Bóg jest ojcem wszystkich ludzi – miłosierny, wybaczający ludziom zło, zawsze przyjmujący w swe ramiona nawracających się grzeszników. Przypowieść ta jest więc metaforą wszechogarniającej miłości Boga do wszystkich swych dzieci – ludzi. Wizerunek Boga jako ojca jest idealny z samego założenia – ludzie są słabi, Bóg zaś doskonały, jednak zawsze kochający, wierzący w ludzi, pomagający im. Jest to wizerunek typowy dla religii chrześcijańskiej. Zupełnie inny wizerunek boga jako ojca przedstawia mitologia grecka. Ojcem wszystkich bogów jest według niej mąż Rei – Kronos. Jego wizerunek budowały jednak uczucia negatywne – nienawiść, zdrada, strach. Swoje dzieci, zamiast darzyć miłością, opiekować się nimi, połykał zaraz po urodzeniu. Była to praktyka ohydna i przerażająca, jednak typowa i charakterystyczna dla mitycznego świata Greków. Podstawową różnicą w wizerunkach między Bogiem a Kronosem jest podejście do własnych dzieci. Kronos był bogiem, jednak był typowo ludzki – słaby, pyszny, próżny, starający się strachem i śmiercią podtrzymać swój majestat i boskość. Narzędziem Boga jest zaś miłość, prawda i miłosierdzie. Dwa wizerunki bogów – ojców, całkowicie różne, wręcz sprzeczne…
Opublikowano dnia: 18 listopada, 2006   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

Więcej streszczeń i recenzji użytkownika czajna

More
X

.