„Hymn ” Juliusza Słowackiego to ściśle związany z biografią autora, powstał w czasie jego podróży do Aleksandrii. Refleksją do napisania wiersza stał się widok lecących bocianów, które przypomniały mu ukochaną ojczyznę. Cały utwór ma bardzo osobisty i prywatny charakter. Jest to monolog samotnego podróżnika, który swe wewnętrzne doznania przekazuje Bogu. To właśnie Stwórca staje się jedynym godnym słuchaczem jego skargi. Słowacki kreśli tu wizerunek człowieka ogarniętego pustką i pogrążonego w melancholii, który swą tęsknotę wyraża słowami „Smutno mi Boże…”Podmiot liryczny nieustannie próbuje znaleźć odpowiedź na wiele niepokojących go spraw. Poszukuje dla siebie miejsca na świecie. Jako poeta oddalony od swego kraju, dla obcych ludzi przebywających z nim na statku, staje się tylko anonimowym podróżnikiem. Nikt nie zwraca na niego szczególnej uwagi, a on sam wygłasza pełen żalu i rozpaczy monolog. Swój smutek porównuje z dziecięcym płaczem za odchodzącą matką. Uczucie to potęguje jeszcze widok lecących bocianów przywodzących mu na myśl ojczyznę. Podmiot liryczny ma świadomość własnej przemijalności. Przyszłość jest dla niego czymś niepewnym i nieodgadnionym. VII strofa zbudowana jest na zasadzie kontrastu. Ukazana jest w niej rozbieżność pomiędzy pragnieniem powrotu do rodzinnego kraju a rzeczywistością. Ten samotny wędrowiec dobrze wie, że jego powrót do ukochanego kraju jest niemożliwy. Sam stwierdza, że: Wiem, że mój okręt nie do kraju płynie/ płynąc po świecie…Pomimo tego, że uświadamia on sobie ten smutny fakt, ciężko jest mu się pogodzić z tym. Dręczą go wciąż obawy o to, że już do końca życia skazany będzie na tułaczkę. Boi się także, że nawet po śmierci, jego ciało nie spocznie w ojczyźnie. Podróż, w którą się udał, nie jest dla niego przyjemnością, lecz swoistą udręką. Nie potrafi on cieszyć się pięknem otaczającej go przyrody, gdyż widoki te nieustannie przywodzą mu na myśl ukochany kraj. Wędrówka ta jest, więc pewnego rodzaju wyrokiem wydanym na podmiot liryczny. Skazany jest on na ciągłe błąkanie się po świecie w poszukiwaniu spokoju i miejsca dla siebie.
Więcej recenzji na temat Hymn [Smutno mi Boże...]