Drodzy Państwo,
nie jest to powieść z mojego życia i nie ja jestem bohaterem tej książki, a napisałem ją tylko dlatego, bo jest ona na wskroś prawdziwa. Miałem taką możliwośc być na spotkaniu z wielką osobistością p. Zofią Korbońską, osobą znaną w Chicago, (wystarczy wpisać to imię i nazwisko, by sie przekonać kim jest), która przybyła do Polski po 47 latach i na tym spotkaniu było wielu ludzi, a wśród nich również literaci. To wielka patryiotka, dlatego podczas dyskusji z pisarzami, padły z Jej ust takie oto słowa: " Piszcie o tym co było, bo jak do tej pory nie ma żadnej powieści na ten temat". Ja szanowni Państwo miałem maszynopis tej powieści ze sobą i w przerwie pokazałem go p. Korbońskiej. Przeczytała uważnie kilka przypadkowych stron i spytała, czy może wpisać mi dedykację na tytułowej stronie. Zgodziłem się i do dziś mam te słowa - Z wyrazami szacunku i sukcesu Zofia Korbońska -, a następnie dodała. Ta powieść musi ujrzeć światło dzienne. Może ujrzy, kto wie? Mój bohater powiedział " niech pan napisze, bo pamięć jest ulotna, a to co napisane pozostanie na wiele pokoleń". Napisałem, lecz czy tak będzie, zależy to tylko od wydawców.
Pozdrawiam Państwa serdecznie - Henryk Rogowski.
W posłowiu do tej książki napisałem:
Walczyłeś zaciekle Polaku za wolność i kraj
by była w nim normalność taka jak się marzy.
Więc teraz ją masz i serce w to daj
byś mógł żyć chować dzieci z radością na twarzy.
Idą te lata i z nimi obawy
czy podołasz narodzie i co wywalczyłeś nie spłonie.
Czy będziesz skory do pracy i zabawy
czy też oprzesz głowę na zwiotczałe dłonie.
Bo te czasy przed tobą - to walka o byt i przetrwanie.
Mówię cicho i wierzę - że nowy kraj nowa Polska powstanie.
Henryk Rogowski o sobie