Z powodu głodu panującego w ziemi Judy, Elimelek wraz ze swoją żoną Noemi i synami, Machlou i Kilionem wyruszył z Betlejem judzkiego do ziemi Moabu. Wkrótce Elimelek zmarł, a synowie poślubili Moabitki, Orpę i Rut. Po dzisięciu latach zmarli także Machlou i Kilion. Noemi pozostawszy sama, postanowiła odprawić synowe do rodziców, a sama wrócić do Betlejem, ponieważ słyszała, że głód ustał w tamtejszych okolicach. Orpa wróciła do domu rodzinnego, natomiast Rut nie chciała zostawić teściowej samej i oznajmiła, że jedzie z nią do Betlejem. Dotarły na miejsce na początku żniw, więc dziewczyna postanowiła, że pójdzie na pole, zbierać zboże za żniwiarzami. Okazało
się, że ziemia ta należała do krewnego Elimeleka, Booza. Ten, w czasie wizyty na polu, zobaczył Moabitkę i usłyszawszy jej historię od pracowników, zaoferował jej swoją pomoc, pozwolił zbierać kłosy na swojej ziemi i zachęcił do dołączenia do swoich młodych dziewcząt przy pracy. Po pewnym czasie Noemi oświadczyła Rut, że należy znaleźć jej męża, a znając dobroć Booza poleciła jej udać się do niego w nocy, aby móc dać potomstwo rodowi Elimeleka. Mężczyznę wzruszyła dobroć dziewczyny, ale postanowił dowiedzieć się najpierw czy bliższy krewny nie będzie chciał wypełnić obowiązku wobec dziewczyny. Nazajutrz oznajmił mu, że sprzedaje pole należące do Elimeleka Noemi i spytał się czy chce skorzystać z prawa wykupu, biorąc jednocześnie za żonę Moabitkę. Krewny jednak nie mógł skorzystać z tej oferty, więc Booz ożenił się z Rut. Urodziła ona chłopca, Obeda, będącego ojcem Jessego, a dziadkiem Dawida.
Opublikowano dnia:
września 06, 2006
Więcej recenzji na temat Księga Rut