Znaczenie etyki zmieniało
się wraz ze zmianą świata na przestrzeni dziejów. Sokrates uważał, iż człowiek powinien żyć zgodnie
z wymaganiami dobra, piękna i prawdy, ale z czasem zaczęły tracić one na wartości, pojawiały
się nowe ideologie i nowe wymagania. Ludzie różnią się między sobą – mają różny wygląd i przekonania. Każdy z nich inaczej rozumie wartości etyczne. Powinny być jednak granice, których ludzie nie powinni przekraczać, a ich wyznacznikami powinny być uczciwość, prawość i moralność. W swoim życiu człowiek stale musi dokonywać różnych wyborów, a najważniejszym wyborem staje się wybór między dobrem a złem, tym co właściwe i niewłaściwe. Z dobrem i złem wiąże się całe życie człowieka. Uważa się, iż głównym zadaniem etyki jest wskazanie ludziom reguł postępowania, a także włączenie w codzienne życie obowiązujących wartości moralnych. Na skutek pośpiechu stosunki międzyludzkie stają się powierzchowne i przelotne, ulegają rozluźnieniu i spłyceniu, a najważniejszymi wartościami stają się pieniądze. Ludzie zatracają znaczenie pojęcia przyjaźń, poświęcenie, solidarność. Jednak w każdym człowieku drzemią pokłady dobra i wartości moralnych, i w określonych wypadkach wyznaczają one obszary etycznego postępowania. Etyka jest obecna w życiu każdego człowieka, wiąże się z podejmowanymi przez niego decyzjami i wyborami, oraz tym jak człowiek powinien żyć. Człowiek ma do czynienia z etyką codziennie, ma różne zobowiązania i poglądy, według których działa. Dzięki niej analizuje swoje postępowanie – wybiera dobre lub złe wzory , dobre lub złe wartości.Z postępowaniem człowieka wiążą się pewne przyjęte zasady zwane normami. Ale nie tylko normy mają wpływ na zachowanie ludzi.Niezmiernie ważny jest także charakter każdego człowieka.Z życiem człowieka wiąże się również jeszcze cos innego. Jest to pojęcie, które ma duży wpływ na jego osobowość i postępowanie, odnoszenie się do innych ludzi a także z postrzeganiem go przez innych ludzi. Jest to
szacunek. Szacunek to postawa mówiąca o wartości drugiego człowieka. Od dawien, dawna o szacunku mówiło się podczas walk rodowych czy walk na teleturniejach rycerskich. Szacunek dla wroga był czynnikiem, który sprzyjał łagodzeniu walk i obyczajów. Powszechna była maksyma „szanuj swoich wrogów”. Szacunek ściśle wiąże się z obecnością człowieka, jest postawą wartościującą drugą osobę. Już od najmłodszych lat powinniśmy uświadamiać dzieciom znaczenie słowa szacunek. Dziecko powinno czuć szacunek dla rodziców i osób starszych. Jednak powinniśmy pamiętać, iż szacunek to nie jest rzecz, którą dziecku można nakazać. Na szacunek trzeba sobie zapracować, musi on wynikać z pewnych warunków, postępowania czy sposobu życia. To czy dziecko czuje do rodziców szacunek wpływa na całe jego życie. Z postępowania rodziców dziecko czerpie wzory do dalszego życia, według ich postępowania kształtuje swoje spojrzenie na świat, według ich ocen patrzy na osoby ze swego otoczenia. To, jak rodzice oceniają innych, czy czują szacunek do siebie wzajemnie, do dziecka i do osób z bliższego i dalszego otoczenia kształtuje wizerunek świata dziecka. Należy pamiętać, iż postawę szacunku realizujemy również przez akceptację inności drugiej osoby, przez dostrzeganie wartości , jakie ona prezentuje. Wiąże się to z postawą tolerancji. Mówiąc o szacunku nie sposób wspomnieć o jego znaczeniu w stosunkach ludzi i kościoła. Kościół podaje liczne przykłady szacunku wobec innych. Całe życie Jezusa opierało się na postawie szacunku wobec wyznawców, a także wobec przeciwników. Jezus wytykał grzech , krytykował , ale zawsze był pełen szacunku wobec stojącego przed nim człowieka. Obecna rzeczywistość – życie w stałym pośpiechu, tempie , pogoni za pieniądzem sprawia, że słowo „szacunek” ma coraz mniejszą wartość, jest coraz niżej oceniane i zaczyna brakować go w codziennym życiu ludzi. Realia życia powodują, iż człowiek coraz częściej traci szacunek dla samego siebie. Chęć osiągnięcia sukcesu za wszelką cenę, pogoń za pieniądzem powodują, że nie zawsze jego postępowanie jest zgodne z normami obyczajowymi i społecznymi. To co robi, w nim samym budzi rozczarowanie i zwątpienie w sens życia. Staje się zmęczony codziennością, nie znajduje satysfakcji w życiu zawodowym i rodzinnym. Zaczyna gardzić swoim postępowaniem, a także postępowaniem swojego otoczenia. Niestety coraz częściej spotykamy się z brakiem szacunku. Widzimy to na każdym kroku w pracy a także w życiu rodzinnym. Współczesny biznes oznacza się brakiem szacunku do pracownika – ludzie stają się tylko siłą roboczą, narzędziem, środkiem do osiągnięcia zysku, wskaźników i wydajności. Pracodawcy nie interesują problemy zatrudnianych ludzi, nie postrzega ich jako bliźnich, jako kogoś kto może mieć problemy, sprawy, radości czy smutki. Dla pracodawcy pracownik to tylko ktoś, dzięki komu osiąga się zaplanowane zyski. Pracodawca nie dba również o to , czy zatrudniani przez niego ludzie czują do niego szacunek. Nie ma z tymi ludźmi kontaktu, nie zna ich i po prostu to go nie interesuje. Sam także nie czuje dla pracownika szacunku. Nie zna go a więc to jaki ten pracownik jest , jest mu zupełnie obojętne. Dla niego najważniejsze jest czy pracownik wykonuje swoją pracę i czy ta praca przynosi efekt w postaci dochodu. Niestety z utratą szacunku spotykamy się również w życiu rodzinnym. Zróżnicowana sytuacja finansowa dzieci z różnych rodzin powoduje narastanie uczucia rozgoryczenia „dlaczego on ma a ja nie”, frustracje i żale. Dziecko z biednej rodziny nie rozumie powodu , dlaczego jego rodzice są na bezrobociu, dlaczego nie mają dużo pieniędzy. Zaczynają pogardzać swoim domem, cenić rzeczy, które z wartością i moralnością niewiele mają wspólnego.