OBRAZ MIASTA, CZŁOWIEKA I MASZYNY – „ZIEMIA OBIECANA” WŁADYSŁAWA REYMONTA WG.FILMU ANDRZEJA WAJDY.
Film „Ziemia obiecana”
Andrzeja Wajdy jest adaptacją książki o tym samym tytule. Władysław Reymont w swym utworze ukazał pewną zależność silniejszych nad słabszymi, jak również kontrast ludzi żyjących w dobrobycie z ciężkim życiem pracowników łódzkich fabryk. Miasto to stało się odpowiednikiem piekła na ziemi. A.Wajda twardo trzymał się faktów
powieści jednakże stworzył film
bardzo aktualny. Udało mu się to pomimo, iż zdarzenia te były sprzed prawie stu lat. Myślę, że bardzo pomógł mu w tym obecny obraz Łodzi. Nie musiał budować dekoracji, by odtworzyć na ekranie bogate opisy w centrum miasta, a poza nim- nędzę. Film ten ogólnie tworzy spójną całość. Szczegółowe opisy miasta: (łódzkich fabryk) które ma swoje prawa, rządzi w nim pieniądz, a jego mieszkańcy to ludzie bezwzględni, prostacy którzy ciągle ze sobą rywalizują. Całą tą atmosferę reżyser podkreślił nieustanną krzątanina postaci, stukotom fabrycznych sprzętów, poszczególne obrazy, które w bardzo krótkim czasie ulegają zmianie—różnią się od siebie. Wszystkie te elementy scalone z muzyką Wojciecha Kilara przez cały film wywołują w nas nieustanny niepokój. W postać głównego bohatera wcielił się Daniel Olbrychski. Jako Karol Borowiecki stał się chłodnym, wyrachowanym , bez skrupułów dążącym do wyznaczonego przez siebie celu człowiekiem. W roli Maksa Brauna wystąpił Andrzej Seweryn, Wojciech Pszoniak zaś zagrał Moryca Weltodegran’a.Uważam, że świat „Ziemi obiecanej” jest strasznie ponury. Jedynym pozytywnym elementem całej tej powieści jest przyjaźń Polaka, Niemca i Żyda, która trwa pomimo wielu zdarzeń.