CECHY TRAGEDII SZEKSPIROWSKIEJ:
*
odrzucenie 3 jedności (miejsca, czasu, akcji)
*wprowadzenie scen zbiorowych
*
pojawiają się elementy fantastyczne
*pojawiają się elementy okrucieństwa
*uwolnienie bohaterów od przeznaczenia
*długie monologi bohaterów (tzw. tyrady)
*odrzucenie zasady decorum (zaczęto łączyć komizm z tragizmem).
ROLA WIEDŹM W DRAMACIE:
*uzewnętrzenie zła
tkwiącego w samym Makbecie
*uzewnętrznienie zła tkwiącego w świecie.
STUDIUM PSYCHOLOGICZNE MAKBETA:
Życie jest tylko przechodnim półcieniem,
nędznym aktorem, który swoją rolę
przez parę godzin wygrawszy na scenie
w nicość przepada - powieścią idioty,
głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.
Słowa te, wypowiedziane przez Makbeta mają wyrażać jego ubolewanie nad swoim marnym życiem.
MAKBET W KONTEKŚCIE BAROKU:
W powyższym monologu Makbeta widoczna jest barokowa koncepcja życia zbieżna z załozeniami np. Mikołaja Sępa-Sarzyńskiego, Wacława Potockiego, czy "późnego" Kochanowskiego.