Zastanawiam
się, dlaczego Edyp,
bohater tragedii antycznej, obciążony został klątwą, przepowiednią, która zostawiła piętno
na jego całym życiu.
Edyp jest postacią archetypową! Zacznę, więc od wyjaśnienia, co to oznacza . Otóż jest to
bohater literacki, którego dzieje i postępowania ukazują pewne wzory uniwersalne. Zazwyczaj jest to dramat człowieka pragnącego uwolnić
się z przerastającej go sytuacji, która nie jest od niego zależna.
Tragedia „Król Edyp” Sofoklesa opowiada dzieje dotkniętego klątwą bogów syna króla Teb. Głównym problemem w utworze jest tragizm, charakterystyczny dla tragedii antycznej. Polega on na ukazaniu nierozwiązywalnego konfliktu. Starcie jednostki z siłą wyższą (fatum, bogiem, ideą). Zderzenie sprzecznych racji prowadzi do katastrofy i klęski jednostki.
Mit o Labdakidach opowiada o domu Lajosa, nad którym ciążyło fatum. Klątwa rzucona na jego ojca spadła na jego syna-Edypa, który jest postacią tragiczną, ponieważ już od poczęcia życie jego było przesądzone. Miał zamordować własnego ojca i ożenić się z własną matką. Jak już wspomniałam Edyp był synem Lajosa i Jokasty, jako niemowlę został przez nich porzucony w górach. Wychowywał się wśród ludzi na obcej ziemi. Najgorsze było to, iż o tym nie wiedział. Przeczuwając jednak zawiłość życia pragnie dowiedzieć się prawdy. Udał się więc do wyroczni delfickiej, która przestrzegała go, aby nie wracał do swojej ojczyzny, ponieważ zabije własnego ojca i ożeni się z własną matką. Bohater sądząc, że jego rodzinnym miastem jest Korynt, postanowił je opuścić. Nie był świadomy, że napotkany jeździec, którego zamordował, był jego ojcem. Również tragedią jest to, iż będąc nieświadomy dopuszcza się czynu haniebnego, żeniąc się z matką. Dopełnieniem tych nieszczęść jest fakt, iż sam na siebie wydaje wyrok. Wezwany Terezjasz obwiesił prawdę: „Edyp król Teb jest winien zbrodni kazirodztwa i ojcobójstwa”. Na wieść o tym Jokasta powiesiła się. Jednak bohater doskonale zdaje sobie sprawę ze swoich negatywnych czynów i dlatego stara się w jakiś sposób odpokutować swoje winy. Wykłuwa własne oczy. Świadomość złych czynów ciągle go prześladowała. Król stracił zaufanie ludzi, nie uciekł jednak od odpowiedzialności. Sumienie nie dawało mu spokoju i nakazało opuścić miasto. Spokojne życie Edypa raptownie zostało zakłócone.