Tristan i Izolda
Poemat celtycki: autor nieznany;Thomas ; Josepha Bedier
Na skalistych i gorzystych polnocnych terenach dzisiejszej Europy( Walia,Korwalia i Bretania) mieszkali Celtowie-lud o duszach nieodgadnionych,zyjacy na codzien poezja, wiara w podroze do krain zamarlych,znajacy tajemnice swiata niewidzialnego i przyszlosci. Magicznosc w wierzeniach Celtow posiadaly zwierzeta,przedmioty. Czcili cudowne zrodla,magiczne drzewa i magiczny zapis swoich losow,wobec ktorego czuli
sie bezwolni,wierzc w istnienie wyzszej sily sprawczej. Ani wplywy panowania rzymskiego,ani pozniejsze chrzescijanstwo nie mialo wplywu na ich kulture. Cudownosc,magicznosc,niezwyklosc-oto prawa rzadzace ich swiatem.Nic wiec dziwnego,ze lud tak poetycki stworzyl najpiekniejsze w historii literatury spiewane i recytowane poematy,do ktorych bogactwa do dzis siegaja literaci.Do roku okolo 1250, w jedno stulecie, stworzyli arcydziela do dzis niepowtarzalnie piekne i niezwykle. Ze wzgledu na tematyke mozna podzielic na trzy grupy.Sa to: opowiesci awanturnicze-cykl Rycerzy Okraglego Stolu,opowiesci mistyczne- cykl Swietego Graala i poematy milosne, z ktorych najpiekniejszym jest poemat “Tristan i Izolda”
Milosc i namietnosc-sily ,ktore zabijaja i wskrzeszaja,spalaja i daja zycie.Milosc i namietnosc-uczucia ktore nie poddaja sie analizie i nie daja sie ujac w przewidywalne ramy-oto dzieje Tristana i Izoldy Jasnowlosej.
Tristan z Lonii,siostrzeniec krola Marka, zabijajac Marholta,zostaje zraniony zatrutym mieczem.Na swoja prosbe,myslac ze rana jest smiertelna, zostaje umieszczony w lodce bez zagla i wiosel i pozostawiony woli morza.
Tajemnicze sily przeznaczenia sprawily,ze doplynal do kraju Marholta,gdzie siostrzenica zabitego,Izolda Jasnowlosa, wyleczyla go,nie wiedzac kim jest.Tristan wraca do krola Marka. Po uplywie pewnego czasu ponownie przybywa do Izoldy,aby ja zawiezc krolowi Markowi na przyszla zone.W czasie podrozy statkiem Tristan i Izolda nieswiadomie wypijaja milosny eliksir,przenaczony dla krola Marka i Izoldy. W tejze chwili ogarnia ich milosc i namietnosc silniejsza niz zycie,silniejsza niz smierc.W naczyniu zostaly resztki eliksiru –wypija go krol Marek i takze przepelnia go milosc do Izoldy. Spostrzegajac jej i Tristana uczucia, grozi im smiercia.Kochankowie uciekaja,wiodac w lasach tulacze zycie .Kiedy krol Marek przebacza Izoldzie i pozwala jej wrocic na zamek,Tristan musi wyjechac do obcego kraju. Tam ,pragnac ukoic bol po stracie Izoldy Jasnowlosej,zeni sie z Izolda o Bialych Dloniach.Daremne pragnienia. Niewygasla milosc do Jasnowlosej jest potezniejsza.Izolda szanuje krola Marka,lecz sila milosci do Tristona poteguje sie w rozstaniu. Tesknia i cierpia.
Tristan po raz drugi zostaje zraniony zatrutym mieczem.Ciezko chory wysyla poslanca do Izoldy Jasnowlosej,proszac ja o przybycie. Gdyby odmowila,poslaniec mial wywiesic czarne zagle,jezeli przybywa-biale.W oczekiwaniu choroba nasila sie,Tristan nie wstaje juz z loza. Przybywa statek,z bialymi zaglami,z Izolda Jasnowlosa.Zona Tristana,Izolda o Bialych Dloniach,znajac tajemnice meza, powodowana msciwoscia, mowi mu,ze okret ma czarne zagle.Tristan nie ma juz sily zatrzymywac swojego zycia-umiera w rozpaczy i bolu po smierci milosci. Kiedy przybywa Izolda Jasnowlosa-Tristan nie zyje. Umiera i ona,obejmujac cialo Tristana
Ten piekny ,poetycki poemat o milosci opowiadala mi moja Babcia,kiedy zaczynalam dziewczecy wiek.Od tego czasu opowiesc “Tristan i Izolda” czytalam wielokrotnie- w radosnych i smutnych dniach- na zawsze pozostanie ukochana lectura.
Mirapolis
Więcej recenzji na temat Tristan i Izolda