Poglądy Filozoficzne SOKRATESA - INTELEKTUALIZM ETYCZNY

Współczesne prawo traktuje afekt, jako czynnik usprawiedliwiający, dzisiaj mamy świadomość niedoskonałości wiedzy. Brak kryterium, jedynego niepodważalnego pojęcia wiedzy powoduje, że każdy przekonany do swoich racji człowiek, ma pełne prawo postępować według swojej wiedzy nie bacząc na to, „co za nim zostaje”.

Amerykanin D. Goleman w swojej książce pt: „Inteligencja emocjonalny” wykazuje, że o sukcesie, szczęściu w życiu wydaje się nie świadczyć wiedza, wykształcenie, lecz raczej odpowiednie radzenie sobie z emocjami. Wysoki poziom wiedzy, a co za tym idzie świadomość nie mają wpływu na zadowolenie płynące z życia. Ono zdaje się mieć swoje źródło w psychice człowieka, a tam język wiedzy nie sięga.

W doniesieniach o Sokratesie jest mnóstwo niespójności, właściwie nie wiadomo czy Sokrates nie był sofistą, pewne elementy jego nauki zdają się stwierdzać stałość, inne zaś pokazuje niemożliwość jej utrzymania.

Sokrates mówił, że nic nie wie, to oznacza, że nie jest do niczego przekonany. Wydawałby się, że ta relatywistyczna koncepcja powinna spowodować podobną nie stałość w działaniu, a tutaj z niepewnej wiedzy została wyciągnięta pewność jej realizacji, niedopuszczająca odstępstw. Odstępstw, które powinny mieć miejsce, jeżeli nic nie wiadomo.

To wszystko jednak nie umniejsza pozycji Sokratesa w naszym świecie, jest on jednym z najbardziej znanych filozofów starożytnych, twórcą filozofii człowieka, współtwórcą logiki. Człowiekiem, który za swoje przekonania oddał życie. Autorem bardzo ciekawej koncepcji wychowawczej, nic nienarzucającej, liczącej się ze zdaniem ucznia, nastawionej na wydobywanie dobra z człowieka, które niewątpliwie w nim jest.