SYTUACJA INTELEKTUALNA STAROŻYTNEJ GRECJI
W DRUGIEJ POŁOWIE V W. P.N.E
poglądy logiczne Sokratesa, poglądy filozoficzne Arystotelesa, Zakład PASCALA, koncepcja człowieka w filozofii, Kartezjusz COGITO ERGO SUM, Sofiści i Sokrates, Dowód na istnienie Boga,
·
Sofiści jako pierwsi wprowadzili wzorcowy dualizm postępowania. Istniejący do tej pory wzorzec natury znalazł dla siebie przeciwwagę. Nie musiano już odwoływać się do kosmicznej sprawiedliwości . Kosmos przestał być jedynym możliwym wzorcem dla człowieka i dla państwa. Wzrost potęgi Polis, wolny handel umożliwiający kontakt z całym ówczesnym światem, wreszcie demokracja dająca więcej wolności – to wszystko wpłynęło na to, że zaprzestano spoglądać w gwiazdy, a zaczęto na agorę gdzie odbywały się zgromadzenia ludowe.
·
Czynny udział obywateli w rządach państwem umożliwił każdemu wolnemu kontakt z polityką. Aby osiągnąć w niej sukces należało być komunikatywnym, przekonującym; należało przestrzegać obowiązujących norm i obyczajów w państwie. Te wszystkie okoliczności spowodowały, że przestano w człowieku dostrzegać cząstkę kosmosu, a zaczęto istotę, która żyje najpierw w państwie a dopiero później w kosmosie. W świecie umowy społecznej należało szukać doskonałości. Należało nauczyć się tego, co uchodzi za dobre w danym państwie, przestrzegać obowiązującego kultu bogów z państwowego panteonu, aby być aghatos. Celem było dobro państwa. Według sofistów, w przeciwieństwie do takich filozofów jak Heraklit czy Parmenides, każdy człowiek posiadał potencjalnie możliwość powielania wzorca umowy społecznej dla nich nie było równych i równiejszych jak u wcześniejszych filozofów.
·
Sofiści niemal jednogłośnie przyznawali, że każdy metodą ćwiczeń może dojść do prawidłowego odwzorowywania prawa stanowionego. Nauczali, więc jak żyć godnie, co jest rzeczą właściwą i istotną w życiu człowieka; jak dobrze funkcjonować w społeczeństwie, osiągać szczęście i szacunek. Krótko mówiąc, można było być wychowywanym i poprzez wychowywanie sofistyczne dowiedzieć się czym są takie pojęcia, jak sprawiedliwość, dobro, szczęście.