Twórczość Władysława Terleckiego Powieści "Spisek" (1966), "Dwie głowy ptaka" (1970), "Powrót z carskiego
Sioła" (1973) mają bardzo skomplikowaną strukturę narracyjną, gdyż zajmują się nie rekonstrukcją wydarzeń historycznych, lecz odtworzeniem sposobów myślenia i przeżywania spiskowców i ich przeciwników, osadzonych w realiach powstania styczniowego. Stąd przewagę zyskują różne formy narracji personalnej, niekoniecznie prowadzonej przez głównych bohaterów, częściej przez użycie mowy pozornie zależnej - z punktu widzenia zaciekawionych świadków lub dociekliwych następców. Podstawą konstrukcji powieściowej Terlecki czyni biografie lub wybrane epizody z życia znanych postaci tamtego okresu. Opowiada historie z przeszłości używając języka współczesnego. Nadaje powieści w ten sposób wymiar współczesny i wskazuje na trwanie pewnych wątków, sposobów myślenia. To łączy wszystkie powieści Terleckiego, wiąże je z krytycznym i rewizjonistycznym stosunkiem do przeszłości, z odrzuceniem zarówno wersji heroicznej, jak i martyrologicznej naszej historii. Proza Terleckiego, powściągliwa i surowa, tworzy nie tyle wizję przeszłości, ile poddaje przeszłość intelektualnej analizie.
Inne powieści autora:
* Gwiazda Piołun (1968),
* Czerny romans (1974),
* Odpocznij po biegu (1975),
* Zwierzęta zostały opłacone (1980),
* Laur i cierń (1989).
Twórczość Andrzeja Kuśniewicza Debiutował w 1963 roku "Korupcją" utrzymaną w groteskowym duchu historii kryminalnej z czasów niemieckiej okupacji. W 1964 roku "W drodze do Koryntu" zwraca się ku historii ostatnich lat monarchii austro - węgierskiej. Cykl powieści tworzą "Eroica" (1969), "Król Obojga Sycylii" (1970), "Lekcja martwego języka" (1977).
Kuśniewicza nie interesują wydarzenia polityczne, ale uwagę skupia na tych przejawach rozkładu, które w świadomości ludzi końca wieku wiązały się z poszukiwaniem nowych emocji, z intensyfikacją przeżyć przez zadawanie i doznawanie cierpień. Czynienie zła, uwolnienie od klasyfikacji moralnych, staje się nowym źródłem doznań estetycznych. Wysoka kultura nie chroni przed patologiami - przed ciemną sferą biologii i instynktów. To rozpad kultury, tradycyjnych norm współżycia między różnymi grupami społecznymi jest źródłem nacjonalizmu i faszyzmu.