8. "kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz
i Tomasz z nimi" – po skazaniu Chrystusa jego uczniowie musieli
zachować szczególne środki ostrożności, aby uchronić się przed prześladowaniami. Możliwe więc, że sytuacja w której wszyscy razem przebywają w jednym budynku nie zdarzała się często. Jan podkreśla, że w tym czasie Tomasz znajduje się przy innych apostołach.
9. "Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych" – Jezus już wchodząc do domu daje znak, że nie jest zwyczajnym gościem. W podobny sposób przychodzi do uczniów osiem dni wcześniej. Już tym gestem pokazuje, że zmartwychwstał i wypełniły się słowa proroków.
10. "rzekł: „Pokój wam!”" – Chrystus wita uczniów słowami pokoju (tak samo jak poprzednim razem). Jezus mówi o pokoju, który ma zbliżyć do Boga, dawać radość i zbawienie. O pokoju mówi także w innych miejscach Ewangelii np. w Janowej (14,27), gdzie przeciwstawia pokój trwodze i lękowi. Jezus wskazuje na pokonanie grzechu przez własną śmierć, mówi o darze przebaczenia, który ludzkość dostała dzięki jego ofierze.
11. "Następnie rzekł do Tomasza: „Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż do mego boku”" – Jezus spełnia prośbę Tomasza i pozwala mu dotknąć swojego poranionego ciała. Jest to gest dość wyjątkowy, ponieważ Chrystus często odmawiał znaku z nieba. Chrystus pokazuje Tomaszowi, że zmartwychwstał, okazuje mu miłosierdzie i troszczy się o niego. Jezus występuje tu raczej w roli sługi, niż pana, tak jak w czasie ostatniej wieczerzy, kiedy obmył uczniom nogi (Jan 13; 5-8).
Stara się powiedzieć, że mimo, iż nie przebywa już z uczniami bezpośrednio, nadal jest obecny i nie stał się jedynie widmem. Pokazuje, że jego dar jest nadal aktualny i wciąż trwa.
Ten gest Jezusa nawiązuje również do listu św. Pawła do Rzymian (5,20), którym mowa m.in. o tym, że im większy grzech, tym większa łaska.
12. "nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!" – Chrystus napomina Tomasza, aby jego wiara była głębsza. Przypomina mu wszystkie cuda i namacalne dowody jego wielkości, jakich Tomasz był świadkiem. Stara się, aby ta lekcje na długo zapadła apostołowi w pamięć. Upomina go, aby już nigdy więcej w nie wątpił.
13. "Pan mój i Bóg mój!" – Tomasz wyznaje wiarę. Teraz jest pewien, że przepowiednia się spełniła, Chrystus jest zbawicielem, a uczniowie nie kłamali. Nie stara się bronić swojego dawnego stanowiska, ale z pokorą oddaje cześć Jezusowi.
Prawdopodobnie takiego właśnie wyznania wiary używał Kościół pierwotny.
14. "Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś?" – Jezus mówi, że „nawrócenie” Tomasza nie jest właściwie jego zasługą, ponieważ wobec dowodów, jakie otrzymał było to oczywiste. Tomasz został postawiony przed nietrudnym wyborem. Przecież widział rany Chrystusa, więc jego wiara była właściwie wiedzą, opartą na doświadczeniu.
15. "Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli" – jest to pochwała wiary, która nie zna namacalnych dowodów, a jedynie przekazy innych osób. Chrystus mówi tu o jego późniejszych wyznawcach, którzy swoją wiarę będą opierali tylko na świadectwie innych osób.