J. A. Morsztyn – polski marinista.

autor : DiVa87

Autor : DiVa87

Summary rating: 5 stars (14 Recenzja)
Wizyty : 499
słów:300
Komentarze : 0

Morsztyn to pierwszy polski marinista,

twórca gównie utworów miłosnych. Miłość przedstawia jako walkę, niewolnictwo, kajdany, płomień. Zakochany to jeniec i niewolnik, cierpiący w zetknięciu z lodowatą obojętnością ukochanej. Nie ma cierpień większych od doświadczonych w miłości; galernicy, a nawet grzesznicy w piekle są w lepszej sytuacji. W liryce Morsztyna widać wizerunek zakochanego mężczyzny – cierpiącego straszliwie i na próżno czekającego łaski od obojętnej ukochanej. Mimo uciążliwości stanu zakochania,nic nie wskazuje, by nieszczęśliwy kochanek był w niebezpieczeństwie – los Romea raczej mu nie grozi. Sytuacja miłosna, opisywana przez poetę, to rodzaj dworskiej zabawy, konwencjonalna gra, w której role są ściśle określone. Miłość u Morsztyna, mimo dramatycznego wizerunku nie jest dramatem – romans stanowi jeden z elementów ubarwiających życie wykształconego i obytego dworzanina. MARINIZM – ruch w poezji barokowej, biorący początek od poety włoskiego, żyjącego na przełomie XVI i XVII wieku, Giambattisty Marina. Uważał on, że poezja powinna przede wszystkim zadziwiać czytelnika, a w związku z tym poeta powinien intensywnie poszukiwać niezwykłych metafor, wyrafinowanych porównań, tworzyć zawiłą ornamentykę słowną. Marinizm cechuje się upodobaniem do sensualistycznych (zmysłowych) obrazowań, intelektualnością, konceptami i zestawieniami antytetycznymi (przeciwstawnymi), niezwykłymi metaforami. Bardzo ważne jest podejście marinistów do języka – bawią się znaczeniami.

Opublikowano dnia: listopada 17, 2008

Oceń to streszczenie :