Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Ortopedia i traumatologia

Ortopedia i traumatologia

książki Streszczenie   według:mundi     Autor : Tadeusz Gaździk
ª
 
Skutkiem czynnego uprawiania sportu są rozmaite kontuzje i dolegliwości.
Niejednokrotnie obciążenia jakim poddane są nasze stawy i mięśnie w czasie treningu lub na zawodach kilkakrotnie przewyższają fizjologiczne dopuszczalne obciążenia. Doskonalenie ruchu w sporcie wyczynowym w sposób intensywny połączony ze zwiększaniem siły mięśni nie odbywa się w sposób bezkarny. Cena, jaką musimy za to zapłacić jest przyspieszone zużycie tkanek.
U sportowców, w przypadku, gdy eksploatacja dotyczy okolic ciała w których tkanki genetycznie są mniej wartościowe, a co za tym idzie bardziej podatne na sumujące się urazy pojawia się łańcuch zaburzeń patologicznych na poziomie danej grupy komórek.
Ogólnie szkodzenia narządu ruchu można podzielić na wiele grup w zależności od przyczyn ich powstawania, kryteriów klinicznych lub w zależności od specyfiki zawodowej, sportowej itp.
Z punktu widzenia medycyny sportowej uszkodzeniem treningowym możemy nazwać wynik działania urazu na organizm. Rozmiar uszkodzenie uzależniony jest od rodzaju siły jaka działa na organizm, jej kierunku i wartości, a przede wszystkim od odporności tkanek
naszego ustroju.
Najczęściej podczas uprawiania sportu dochodzi do uszkodzeń mechanicznych, które w sposób ogólny podzielić możemy na:
- uszkodzenie tkanek miękkich zamknięte takie jak: stłuczenia, rany, złamania, skręcenia, zwichnięcia.
Bardzo często zdarza się, że poszczególne uszkodzenia podczas kontuzji łączą się i mamy do czynienia np. ze stłuczeniem połączonym ze złamaniem itp.
Uraz, który stanowi przyczynę uszkodzenia jest najczęściej działaniem czynnika zewnętrznego wywołującego w organizmie zmiany anatomiczne i czynnościowe.
Urazy mogą być spowodowane następującymi czynnikami:
- fizycznymi (mechaniczne, energia promienista, termiczna)
- chemicznymi (kwasy, zasady)
- mieszanymi
Zamknięte uszkodzenia tkanek miękkich są obrażeniami w których siła urazu nie powoduje przerwania ciągłości skóry i kości i zaliczyć do nich możemy do nich uszkodzenia tkanki podskórnej, mięsni ścięgien, kaletek maziowych, okostnej, struktur stawowych ( bardzo groźne są tutaj stłuczenia chrząstki stawowej), naczyń i nerwów.
Z punktu widzenia terminologii medycznej stłuczeniami nazywamy te uszkodzenia, które powstają na skutek upadku na twarde podłoże lub zadane tępym narzędziem .
Stłuczenie najczęściej dotyczy skóry, tkanki podskórnej, mięsni, kości, stawów, naczyń i nerwów.
Typowe objawami powstającymi przy stłuczeniach są : obrzęk, bolesność samoistna, uciskowa oraz występująca przy wykonywaniu wszelkiego rodzaju ruchów kończyną,
uszkodzenie naczyń i wylewy krwawe, podwyższona ciepłota ciała w miejscu stłuczenia
podskórne uszkodzenie tkanek, otarcie naskórka występujące w niektórych przypadkach
w przypadku stłuczenia zdjęcie rentgenowskie stłuczonej okolicy nie powinno wykazywać żadnych zmian
W ocenie stłuczeń bardzo pomocne jest badanie ultrasonograficzne, które pozwala nam określić wielkość krwiaka i stopień uszkodzenia brzuśców mięśniowych.
Leczenie stłuczeń polega na:
- unieruchomieniu miejsca stłuczenia. Niekiedy całej kończyny.
- robieniu zimnych okładów lub oziębieniu miejscowym tkanek lodem lub często stosowanym chlorkiem etylu
- podaniu choremu środków przeciwbólowych i przeciwobrzękowych
- w przypadku stłuczeń z otarciem naskórka wskazana jest profilaktyka przeciwtężcowa w postaci zastrzyków z anatoksyny i surowicy przeciwtężcowej
- usunięciu krwiaka operacyjnie z tkanek miękkich.
Stłuczenia należą do kontuzji, które goją się zazwyczaj bez większych powikłań. Zdarza się jednak, że w okolicznych mięśniach powstają zwłóknienia i zwapnienia. Możliwe jest również pogrubienie sąsiedniej kości .
Stłuczenie chrząstki stawowe może być niebezpieczne i może prowadzić do zmian zwyrodnieniowo- zniekształcających.
Bardzo częsta dolegliwością związaną z czynnym uprawianiem sportu jest uszkodzenie kaletek maziowych, które zmniejszają tarcie oraz chronią delikatne struktury od nadmiernego ucisku. Niekiedy łączą się z jama stawową.
Ich uszkodzenia prowadzą do znacznych dysfunkcji narządu ruchu.
Typowe objawy przy uszkodzeniu kaletek to:
- ból, który nasila się przy badaniu oraz ruchach kończyn
- obrzęk
- chebłotanie, które jest skutkiem obecności krwiaka lub płynu surowiczego
- wzmożona ciepłota ciała w obrębie kaletki
- w przewlekłych zmianach może wystąpić twardy guz
- badania rtg zwykle nie wykazują żadnych widocznych zmian w obrębie stawów
W celu określenia stopnia zmian w obrębie kaletki należy wykonać badanie ultrasonograficzne lub tomografie komputerową.
Leczenie uszkodzenia kaletki odbywa się w sposób nieoperacyjny i polega na opróżnieniu kaletki, założeniu opatrunku i unieruchomieniu kończyny.

Opublikowano dnia: 06 sierpnia, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.