"Ewangelia
według Piłata" autorstwa Erica
Emmanuela Schmitt'a to bestseller 2000 roku uhonorowany nagrodą Grand Prix
magazynu "Elle" i przetłumaczony na 10 języków. Jest to swobodna
interpretacja Nowego Testamentu, w której autor przedstawia swoje indywidualne
wyobrażenie o Jezusie Chrystusie, nie ograniczając się tylko do realiów i
wydarzeń historycznych i nowotestamentowych. Opowieść dostarcza informacji o
stanie uczuciowym i duchowym bohaterów, tłumaczy ich wybory.
Książka jest podzielona na dwie części. Pierwszą z nich stanowi prolog, czyli
"Rozważania oczekującego na śmierć owego wieczoru, przed pojmaniem".
Jezus jawi się
tutaj jako osoba nie do końca przekonana o swojej boskości,
nieprzekonana o posiadaniu nadzwyczajnych mocy i zdolności do czynienia cudów.
Tłumaczy, że nie ma z tym nic wspólnego, wszystko co się stało to
według niego
zbieg okoliczności, zaś popularność swoją i swoich idei uzasadnia znajomością
ludzkiej psychiki.
Druga część książki to właściwa "Ewangelia według Piłata" pisana w
listach do przyjaciela Tytusa, które są tylko pretekstem do zapisania i
uporządkowania myśli Piłata. Wydarzenia tutaj opisane są kontynuacją Prologu.
Główny wątek stanowi tutaj kwestia zmartwychwstania, której w żaden sposób nie
udaje się wyjaśnić ani Sanhedrynowi, ani prokuratorowi Judei.
Książka ta, pełna wyrażeń kolokwialnych, humoru i postaw ludzi współczesnych
zdaje się kłócić z Biblią. Może szokować, zwłaszcza konserwatywnych wyznawców
chrześcijaństwa. Jednak zaskakujący koniec zmienia całą treść książki i świadczy
o autentyczności Zmartwychwstania Jeszui i słuszności jego nauk. Książka
zawiera też bardzo ważne przesłanie o tym, że nie ma wiary bez wątpliwości.