W pustyni i w puszczy -
charakterystyka Stasia Tarkowskiego.
Stanisław Tarkowski,
urodził się, wychował
i doszedł do 14 roku życia w Port – Saidzie. Wyznawał
wiarę chraścijańską.
Był wyższy i silniejszy od swoich rówieśników.
Staś ubierał się zgodnie z modą, która panowała w Europie. Dlatego często w
czasie podróży paradował w kapeluszu.
Był bardzo zdolny co przyznawali mu nawet jego nauczyciele. Sprawiał radość
ojcu przynosząc wymarzone świadectwa. Uczył się chętnie i łatwo. Miał zdolność
do nauki języków, poza polskim, angielskim i francuskim sam wyuczył się języków
takich jak arabski, murzyński ki-swahili. Bardzo dobrze znał geografię Afryki.
Interesował się polityką, dobrze widział kim jest Mahdi, o co i z kim prowadzi
wojnę. Radził sobie w nowych zaskakujących sytuacjach tak jak np. gdy wpadł na
pomysł ze zrobieniem latawców z prośbą o pomoc.
Staś był chełpliwy i
zarozumiały. Czuł się dorosły bo miał 14 lat, a Nel
traktował pobłażliwie. Często przechwalał się przed Nel i wymyślał
nieprawdopodobne sytuacje, w których mógł popisać się odwagą. Nie wiedział że
to o czym marzy już niedługo się spełni.
Porwanie, a później samodzielne wędrowanie po dzikiej Afryce zmieniło jego
charakter. W czasie podróży Staś zrozumiał własną słabość wobec potęgi
przyrody, złych ludzi, chorób, cierpienia i śmierci.
Z początku gdy czytałem książkę Staś wydawał mi się bardzo zarozumiały. Lecz z
czasem trwania powieści główny bohater zmieniał swój charakter. Ogólnie postać
bohatera tej książki bardzo mi się podobała.