Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>W Pustymi i w Puszczy

W Pustymi i w Puszczy

książki Streszczenie   według:paola963     Autor : Henryk Sienkiewicz
ª
 
Akcja książki "W pustyni i w puszczy" rozgrywa się pod koniec XIX wieku
w Północno-Wschodniej Afryce. Głównymi bohaterami są Polak - Staś
Tarkowski oraz jego przyjaciółka - Angielka Nel Rawlison.

Obydwoje dzieci samotnie wychowuja ojcowie. Stasia inżynier
Władysław Tarkowski, a Nel pan Rawlinson, który także jest inżynierem i
nadzorują budowę Kanału Sueskiego.

Podczas nieobecności ojców dzieci zostały pod opieką pani Oliwier.
Po Świętach Bożego Narodzenia dzieci zostają Uprowadzone przez Hamisa,
który działał na polecenie Fatmy. Porwano Stasi i Nel ponieważ mieli
oni zostać wymienieni za Fatmę i jej dzieci ,która była żoną Smaina,
wobec której zastosowano areszt domowy . Dzieci zostają wywiezione do
El garach. Z tamtąd karawaną ruszają przez pustynię . Rozpoczyna się
szaleńcza jazda . Gdy ojcowie dowiadują się, że w umówionym miejscu nie
ma ich dzieci orientują, że jest to porwanie .

Wyznaczona jest wysoka nagroda za ich odnalezienie , ale sami też
wyruszają na poszukiwanie dzieci . W czasie porwania dzieciom
towarzyszy pies o imieniu Saba , którego Nel dostała od ojca w
prezencie . Podczas jazdy przez pustynię dzieci zostawiały po sobie
ślady , zostały one wykryte przez Gebra , który wymierzył dzieciom karę
. Następnego dnia karawana ruszyła w dalszą drogę,dokuczał im upał i
zarządzono postój . Dzieci na swojej drodze napotykały to raz ulewny
deszcz to zaś burzę piaskową . Ale mimo wszystko Staś myślał nad drogą
ucieczki . Za co dzieci na każym kroku były karane chłostą i biciem .

Porwanie to było starannie zaplanowane gdyż na ich drodze w
rozpadlinach skalnych Beduini znajdowali pożywienie . Hamis stawał w
obronie dzieci mówiąc , że są własnością Smaina i nie może im spaść
włos z głowy . Zmęczenie dzieci było tak duże , że w czasie podróży
przez pustynię dzieci doznawały fatamorgany, wobec czego zadecydowano ,
że będą podróżować w nocy a odpoczywać w dzień . Zaczeło brakować
żywności . Staś zaczął wątpić czy pomoc nadejdzie gdy dowiedział się o
zdobyciu Chartumu i odwrocie Anglików. Wymyślał różne sposoby aby
uciec.

W czasie podróży zaczął zmieniać się krajobraz pojawiła się zieleń i
olbrzymie drzewa nabaku . Wkroczyli do kraju Mahdiego. Wśród
mieszkańców przeważali teraz murzyni . Odpoczęli u Emira Tadhila i
wyruszyli w dalszą drogę przeprawiając się przez rzekę. Dotarli do
Omdurmanu, gdzie spotkali Greka , który dał im suszone daktyle i
obiecał wspomnieć o nich Mahdiemu. Dzieci przerażone były tym co tam
zobaczyły. Na bambusie wkopanym na środku rynku zatknięta była głowa
generała Gordona . Staś zaczynał wątpić w pomoc Anglików . Jedyną ich
nadzieją było spotkanie z Mahdim i zmiana wiary inaczej czeka ich
śmierć.

Gdy stanęli przed Mahdim Staś nie pokłonił się jemu i nie przyjął
jego wiary. Idrys rozchorował się przez co dzieci zaczęły głodować.
Staś żebrząc o jedzenie spotkał misjonarza , który ofiarował mu
jedzenie i chininę � jedyne lekarstwo na szalejącą febrę. Wyruszono do
Faszody. Podczas ciężkiej drogi Nel szybko traciła siły i wychudła.
Otrzymała od szejka Hatima niewolnicę Meę . Pod wieczór podróżnicy
natknęli się na lwa. Chamis dał strzelbę Stasiowi z której chłopiec
zabił lwa a następnie znienawidzonych: Gebhra, Chamisa i Beduinów. Byli
wolni. Ruszyli dalej. W nocy męczyły ich przeżycia poprzedniego dnia.

Następnego dnia Staś upolował antylopę dzięki czemu wszyscy najedli
się do syta. Podczas polowania Saba pobiegł za postrzelonym bawołem.
Gdy zapadła noc pies nie wracał. Po pewnym czasie Kali wrócił z psem.
Kali opowiedział im o swoim życiu. Zbliżała się pora deszczowa. Ulewną
noc musieli spędzić na drzewie. Rano wyruszyli w dalszą drogę. Podczas
wędrówki napotkali uwięzionego w wąwozie słonia. Nie zastrzelili słonia
lecz zaczęli go karmić. Staś znalazł ogromny pień drzewa baobabu w
którym zamieszkali. Nową siedzibę Staś nazwał �Kraków�. Pewnego dnia
Nel poszła do wąwozu i zaczęła bawić się ze słoniem, który nie chciał
się z nią rozstać.

Każdą chwilę spędzała u Kinga (tak nazwała słonia). Pewnego dnia Nel
dostała ataku febry. Po tygodniu atak się powtórzył. Staś obawiał się
śmierci Nel. Po długich wahaniach Staś zdecydował się pójść do obozu
zauważonego przez Kalego. W obozie Staś zastał ciężko chorego Szwajcara
pana Linde , który ofiarował Stasiowi herbatę , ryż , kawę i wino oraz
lekarstwo dla Nel chininę dostał też naboje oraz konia .

Następnego dnia Staś znów odwiedził Lindego, który udzielił mu wielu
ważnych wskazówek, oraz poprosił o to aby ochrzcił wodą umierających
Murzynów. Linde był coraz słabszy zmarł trzy dni później, Staś i Kali
pochowali go w jaskini. Nadszedł dzień wysadzenia skały i oswobodzenia
Kinga. Udało się. Ruszyli na południe. Dotarli do wioski o której Linde
opowiadał Stasiowi. Zabrali ze sobą małego czarnego przyjaciela Nasibu.
W wiosce było źródło krystalicznej czystej wody, mnóstwo owoców, stada
antylop i gromady słoni. Mały Nasibu znalazł kozę, co zapewniało Nel
codzienną porcję mleka. Podczas podróży napotkali murzyńska wioskę w
której Staś zdemaskował czarownika straszącego tubylców.

Wyruszyli dalej. Korzystając z dłuższego wypoczynku kleili latawce z
prośbami o pomoc. Staś niepokoił się gdy dowiedział się o wojnie
plemienia Kalego z plemieniem Samburu. Postanowił pomóc
wojownikomWa-hima. Uderzył na Samburów nocą. W walce zginął ojciec
Kalego i Kali musiał obiąć tron , lecz postanowił nie zabijać jeńców
tylko zawrzeć przymierze z Samburu. Po przygotowaniu sporych zapasów
karawana (do której należeli Murzyni Samburu i Wa-hima) ruszyła dalej.
Po wyjściu na równinę dokuczał im upał i zaczęło brakować wody. Pewnego
dnia czarownicy aby się zemścić uciekając wykradli i porozcinali worki
z wodą. Karawana bez kropli wody ruszyła dalej.

Upał był niesamowity. Ludzie i zwierzęta padali z pragnienia. Kali i
Mea byli umierający. W nocy Saba zaszczekał i pędem pobiegł. Staś
zrozumiał , że nadchodzi pomoc i wystrzelił w powietrze czerwoną racę.
Zobaczył dwóch oficerów angielskich � kapitana Glena i doktora Clary.
Kapitan Glen i doktor Clary byli na ekspedycji rządowej. Mieli osadę
nad jeziorem gdzie zobaczyli latawce puszczane przez dzieci. Ruszyli
więc im na pomoc. Dwaj przyjaciele nie mogli się nadziwić odwadze
Stasia. Dzieci opowiedziały im całą historię. Wysłano depeszę do ich
ojców o odnalezieni dzieci. Nadeszła wreszcie chwila w której dzieci
wpadły w ramiona swoich ojców i cała historia zakończyła się
szczęśliwie.
Opublikowano dnia: 29 marca, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
  1. 1. samber

    świetne streszczenie

    Gdy je przeczytałam i poszłam na omawianie lektury nauczycielka myślał że na prawde przeczytałam

    0 Zagłosuj 29 marca 2008
X

.