Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>" Chłopi" Władysław Stanisław Reymont, portret, motyw chłopa, mit siewcy i mit eulezyjski

" Chłopi" Władysław Stanisław Reymont, portret, motyw chłopa, mit siewcy i mit eulezyjski

książki Streszczenie   według:Rachela2301     Autor : Władysław Stanisław Reymont
ª
 
Władysław Stanisław Reymont w swej powieści " Chłopi" koncentruje się na ukazaniu możliwie najszerszego i najprecyzyjniejszego obrazu życia lipeckich chłopów, którzy są głównym, zbiorowym bohaterem powieści. Autor przybliżył czytelnikom życie tej warstwy społecznej przez bliższe przedstawienie kilku znamiennych postaci, a mianowicie: Macieja Boryny, jego syna Antka z żoną Hanką i Jagny, która odrywa w powieści niezwykle ważną i znamienną rolę. Obserwujemy także najuboższych chłopów, żyjących w nędzy lub błąkających się po świecie jak Agata albo podejmujących pracę u bogatych gospodarzy- przykładem jest tu Kuba. W utworze pokazano wiejską hierarchię wartości, dokładny obraz obyczajów, dokładną analizę mentalności, sposobów wartościowania przez chłopstwo, " mądrość życiową chłopów": " Jak pić, to już całą kwartą, jak weselić się, to już całą niedzielę. A masz, człowieku robotę?- pilno rób". Pracę i rozrywki dla chłopów z typowo ludowym humorem ( przyśpiewki, pieśni) oraz drobne, ale sugestywne środki językowe, na przykład zamiast " który" chłopi konsekwentnie używają słowa " któren", zamiast " tylko"- " ino", zamiast " jako"- "kiej". Wszystko to wpasowujące się w naturalny kalendarz obyczajów i przyrody. To Reymont jako pierwszy głośno mówił, że najważniejszą dla chłopa wartością jest ziemia: " Z goła nabożna i święta cichość ogarnęła pola, jakby się rozpoczęło nabożeństwo w tym niezmierzonym kościele. Naród w pokorze przywarł do ziemi, zagonów, ścichnął i ze wzdycham serdecznym rzucał święte, rodne ziarna, posiewał trud na plenne jutro, matce ziemi się oddawał wszystek z dufnością". Reymont wznosi się ponad przypisanie chłopa do danego narodu, podaje jego uniwersalny portret. Reymont przywołuje w " Chłopach" dwa mity: mit siewcy i mit eulezyjski opowiadający o ciągłym procesie zamierania i ożywiania przyrody. Obecność perspektywy mitycznej w życiu mieszkańców wsi sygnalizują już wstępne partie każdego z tomów powieści. Akcja powieści zaczyna się jesienią, w czasie szczególnie ważnym i ciężkim na wsi oraz jej mieszkańców- chłopów.
Zbiera się wówczas całoroczne plony, sieje oziminę: "(...) niby z obłoku, wychylał się bosy chłop, z gołą głową, przewiązany płachtą- szedł wolno, nabierał ziarna z płachty i siał ruchem monotonnym, nabożnym i błogosławiącym ziemi, dochodził do końca zagonów, nabierał z worka zboża, nawracał i z wolna podchodził pod wzgórze, że najpierw głowa rozczochrana, potem ramiona, a w końcu już był cały widny na tle słońca z tym samym błogosławionym ruchem siejby(...)". To właśnie ziemia jest dla chłopów najważniejszym sacrum, kochają ją i dbają o nią. Opis przyrody, kolejno następujących po sobie pór roku akcentują symboliczny rytm życia i śmierci. W ten rytm wpisują się losy bohaterów powieści- jak dzieje mitologicznych postaci. W powieści spotykamy precyzyjne opisy wiejskiej rzeczywistości, takie jak jarmark w Tymowie, czy chłopskie Zaduszki z rzucaniem chleba na groby- to realizm utworu. Powieść ta jest także syntezą naturalizmu, którym jest całe chłopskie życie podporządkowane pracy na roli. Jego rytm wyznaczają żniwa, kopanie ziemniaków, zbieranie kapusty, typowe dla chłopów czynności. Widoczne są też wpływy naturalizmu w opisach walki o byt: w obrazach głodu, smutnego losu komorników, w scenach bicia parobków przez Borynę. Życie na wsi ma " stadny" charakter, tak jak zwierzęta gromada ma swojego przywódcę, którym jest najsilniejszy chłopów, Maciej Boryna. Chłop preferuje tradycyjną wiejską kulturę wraz z jej ludową mądrością, wyrażającą się między innymi poprzez istnienie porzekadła na każdą okazję: " Kogo woda zbawi, to zbawi, a gorzałka każdego na nogi postawi".
Opublikowano dnia: 24 lutego, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.