Romantyzm to prąd ideowy (a także okres literacki) stojący w
opozycji do wartości wyznawanych w klasycyzmie.
A zatem w II cz. „Dziadów” mamy:
1. Ludowość – Święto „dziadów” wywodziło się jeszcze z czasów pogańskich a obchodzono je na terenach Litwy, Prus i Kurlandii. Ludowość to jedna z najważniejszych cech w utworach romantycznych. 2.Elementy fantastyczne (nadnaturalne) – duchy. 3.Sceny zbiorowe – w utworze występuje wiele wieśniaków i wieśniaczek - chór. (Według zasad dramatu starożytnego na scenie nie mogło występować więcej niż 3
osoby). 4.Otwarta kompozycja – brak jednoznacznego zakończenia akcji, utwór kończy się na tym, że tajemniczy duch idzie za jedną z wiejskich dziewczyn. Nie wiemy, co
było dalej.
Przydatne informacje o romantyzmie:
W Europie ten kierunek w sztuce i literaturze panował od Wielkiej Rewolucji
Francuskiej (1789) do Wiosny Ludów (1848). W Polsce od wydania przez
Mickiewicza I tomu "Poezyj" (1822) do Powstania Styczniowego (1863).
Najważniejsze wartości wyznawane przez romantyków to: spontaniczność,
indywidualizm, wolność. Duże znaczenie miało też poznawanie świata przez
uczucia i w sposoby irracjonalne (wizje, sny itp). Bohaterowie romantyczni
buntowali się, byli wyobcowani wobec świata i innych ludzi (zobacz w moich
streszczeniach: Wielka Improwizacja Konrada z III cz. "Dziadów"). Na
ziemiach polskich bardzo ważne były wątki patriotyczne w tym mesjanizm polski (zobacz: "widzenie
księdza Piotra" oraz
"Dziady cz. III - Przedmowa".)