Najważniejsze postaci dramatu:Diego-
ojciec RodrykaRodryk-ukochany ChimenyGomes-ojciec ChimenyChimena-ukochana RodrykaSankty-nieszczęśliwie
zakochany w ChimenieKról kastylijskiKrólewnaAkt I
Dramat rozpoczyna się od wybadania stanowiska ojca w sprawie wyboru małżonka dla Chimeny. Służąca przekonuje się, że Gomes jest przychylny Rodrykowi, co jest powodem wielkiej radości Chimeny, która darzy głębokim uczuciem młodzieńca. Chimena na wezwanie Królewny
zjawia się u niej. Ta wypytuje dziewczynę o jej uczucia, gdyż skrycie kocha Rodryka. Jest jednak świadoma tego, że nie może pozwolić sobie na mezalians społeczny, którym byłby związek z poddanym, dlatego podziela radość Chimeny. Równocześnie spotykają się Gomes i Diego. Diego z rąk Króla otrzymuje urząd marszałka rady, o co jest zazdrosny Gomes. Wywiązuje się między nimi kłótnia, w wyniku której dochodzi do pojedynku, który wygrywa
ojciec Chimeny. Diego rozpacza nad swoją hańbą, wymusza na synie, aby ten go pomścił. Roderyk początkowo jest skory to uczynić, jednak gdy dowiaduje się, że jego przeciwnikiem ma być ojciec ukochanej, popada w rozpacz. Szarpią nim gwałtowne uczucia, jest rozdarty pomiędzy obowiązkiem wobec ojca, a miłością do Chimeny. Zwycięża w nim honor i chęć jego pomszczenia.
Akt II
Do Gomesa zostaje wysłane poselstwo od Króla, w którym ten żąda zadośćuczynienia dla Diega w postaci przeprosin. Gomes sprzeciwia się władcy, podejmuje wyzwanie Rodryka. W pojedynku ginie ojciec Chimeny. Dziewczyna popada w rozpacz, postanawia nie wybaczyć ukochanemu i przyrzeka mu zemstę. W tym samym czasie nad państwem zawisła groźba najazdu Maurów. Chimena oddaje się w opiekę Królowi, żąda wymierzenia sprawiedliwości na Rodryku. Wstawia się za nim ojciec. Król nie podejmuje decyzji.
Akt III
Chimena jest rozdarta wewnętrzenie. Jest gotowa poświęcić miłość da honoru ojca. Roderyk zjawia się u dziewczyny, podsyca jej złość, pragnie zginąć z jej ręki. W Chimenie walczą sprzeczne uczucia, obiecuje zabiegać o sprawiedliwy wyrok dla zabójcy ojca. Gomes rozmawia z Roderykiem, chwali jego zwycięstwo, przekonuje syna, że miłość jest zabawą, nie godną cierpienia.
Akt IV
Chimena dowiaduje się o spektakularnym zwycięstwie Rodryka nad Maurami. Młodzieńcowi nadano przydomek „Cyd”. Królewna przychodzi nakłonić dziewczynę, aby odstąpiła od swej decyzji zemsty nad bohaterem narodowym. Chimena unosi się dumą, odmawia. Król spotyka się z Roderykiem, chwali jego zwycięstwo, młodzieniec opowiada o stoczonej bitwie. W tym czasie zjawia się w pałacu Chimena. Oficjalnie oświadcza, że nie odstąpiła od prośby o karę dla Rodryka. Król mówi jej, że ten zginął podczas bitwy z najeźdźcą. Po reakcji poznaje, jak miły sercu jest jej Rodryk. Dziewczyna jednak jest harda, tłumaczy się chwilową słabością, na przekór uczuciom, twardo stoi przy postanowieniu. Proponuje pojedynek. Król zgadza się, za nagrodę wyznacza rękę dziewczyny. Na ochotnika do walki z Rodrykiem zgłasza się Sankty.
Akt V
Roderyk zjawia się u Chimeny. Oświadcza jej, że skoro ta żąda zemsty, nie podejmie walki, zginie, aby zadość uczynić jej woli. Dziewczyna daje mu do zrozumienia, że pragnie jego zwycięstwa, aby stać się jego żoną (jednocześnie mieć czyste sumienie wobec ojca). Rodryk radośnie podejmuje wyzwanie. Po pojedynku zjawia się u Chimeny Sankty. Dziewczyna jest przekonana, że jej ukochany poległ. Oświadcza Królowi, że swoje życie chce dopełnić na służbie Bogu, w klasztorze. Gdy dowiaduje się, że Rodryk oszczędził przeciwnika, o czym miał ją poinformować wysłany do niej Sankty, jej serce napełnia się szczęściem i pokojem. Król błogosławi młodych. Wyznacza im roczny czas narzeczeństwa, w czasie którego Chimena ma spełnić obowiązki żałobne, a Rodryk wsławić się w walce z murzynami. Po tym okresie ma ich połączyć węzeł małżeński.