"Dziewczyna" jest to ballada wymowna i bogata w treści filozoficzne.
Opowiada o dwunastu braciach, którzy zginęli próbując
przebić się przez
mur, gdy usłyszeli głos wołającej dziewczyny - jest symbolem. Jest to
obraz wiecznego,
ludzkiego dążenia do ideału wiecznego wysiłku i trudu
pracy ludzkiej. Finał - zapłata za tę pracę może sugerować dwie
interpretacje.
Pierwsza jest pesymistyczna: dzieje braci to metafora ludzkiego życia,
pełnego absurdalnego trudu, dążeń i pragnień, które niczemu nie służą, bo
osiągnąć można tylko próżnię Możemy przyjąć również
interpretację optymistyczną: aktywność i dążenie
braci było walką ze światem, samo działanie - nie cel nadaje sens ludzkiemu
życiu, człowiek nie jest biernym świadkiem. Braci jest dwunastu - jest to więc
bunt solidarny. Co jest prawdą, którą interpretację wybierzemy zależy to
tylko i wyłącznie od czytelnika.
Występują tutaj refreny, paralelizm składniowy. Wiersz cechuje się
rytmiką. Poeta używa dawnych form jak np. usił, sworz, snowi; przedmiotom
martwym przypisuje cechy ludzkie.