"Wesele"
to dramat symboliczny. Najbardziej wyraziste
symbole to:
Złoty
róg - jest
symbolem wyzwolenia, sygnału wzywającego do powstania, budzącego w
ludziach wolę walki. Ma moc wyrwania ludzi z letargu.
Pawie
pióra -
własność, prywata. Ostrzeżenie przed stawianiem dążenia do
bogactwa ponad sprawy narodowe. Jasiek schylając się po czapkę
zaprzepaścił szansę powstania.
Złota
podkowa - symbol
szczęścia odłożonego na przyszłość albo chciwości.
Chochoł
- symbol uśpienia narodowego - naród śpi, jest odrętwiały
jak ta róża owinięta słomą na zimę. Jednak nadejdzie
wiosna i wszyscy ożyją.
Wernyhora
- symbol walki narodowej, wezwanie do czynu.
Rycerz
- Zawisza Czarny -
symbol męstwa i czynu.
Jakub
Szela - przestroga
przed siłą chłopską i przed powtórnym wystąpieniem
chłopów. Symbolizuje nieufność Dziada do inteligencji.
Stańczyk
- symbol mądrości.
Przypomina dawne czasy chwały Polski.
Hetman
Braniecki - symbol
zdrady narodowej (Targowica).
Scena
końcowa - marazm
narodowy. Chocholi
taniec to bezczynne i usypiające dreptanie w
miejscu.
Symbole
mogą być odczytywane wieloznacznie. Powyższe zestawienie jest
najpowszechniejsze, jednak nie można powiedzieć, że jest jedynym,
słusznym. Wyspiański poprzez symbole przedstawił bardzo różne
treści, które nie zawsze mogą być jednoznacznie odczytane.
Symbole dodają dramatowi tajemniczości.
Realistyczny
plan "Wesela" splata się w
akcie II z planem
symboliczno-fantastycznym. Dokonuje się to w sposób niejako
naturalny, uzasadniony okolicznościami. Weselne przyjęcie odbywa
się podczas ciemnej, listopadowej nocy. Izba, w której
spotykają się rozmówcy jest - jak pisze autor - "wybielona
siwo, prawie błękitna, jednym szarawym tonem półbłękitu
obejmuje i sprzęty, i ludzi, którzy się przez nią
przesuną". Oświetlona jest świecami w akcie I, w akcie II zaś
prawie całkowicie pogrążona w mroku. Rozjaśnia ją jedynie mała
lampka naftowa. Niebieskawy zmrok stwarza doskonałe tło do
pojawienia się postaci z innego świata. Rachela, córka
karczmarza, zaprasza na
Wesele "wszystkie dziwy, kwiaty, krzewy,
pioruny, brzęczenia, śpiewy...". Osoby, które
przybywają, są projekcją konfliktów wewnętrznych, zmagań
i rozterek weselników.
Stanowi to okazję nie tylko do pokazania motywacji i poczynań
poszczególnych osób, ale także do wielostronnego
naświetlenia problemów społecznych i politycznych,
zważywszy, że gośćmi weselnymi są osoby będące na świeczniku
ówczesnego życia intelektualnego i politycznego Galicji.
LINKI
DO „WESELA”:
http://pl.shvoong.com/books/1727254-wesele-rozrachunek-mitami-narodowymi/
http://pl.shvoong.com/books/1727209-wesele-jako-szopka/
http://pl.shvoong.com/books/1727208-wesele-symbolika-utworu/
http://pl.shvoong.com/books/1727205-wesele-przedstawiciele-ch%C5%82op%C3%B3w/
http://pl.shvoong.com/books/1727202-wesele-przedstawiciele-inteligencji/
http://pl.shvoong.com/books/1727197-wesele-stany-spo%C5%82eczne-wobec-wolnosci/
Więcej recenzji na temat Wesele - symbolika utworu