Książka Teresy Torańskiej to dzieło szczególne; pełne magicznej mocy, poruszające, wzruszające, zapadające w pamięć czytelnika.
Zawiera ono czternaście rozmów, choć niektórzy twierdzą, że to nie są rozmowy, lecz raczej spowiedzi, bowiem rozmówcy Teresy Torańskiej ukazują swoją intymną sferę przeżyć, pełną radości i smutku, uniesień i załamań, otwierają się, nie wahają się opowiadać o swoich osobistych przeżyciach, choć wiedzą, że przeczytają to inni. Mówią o świecie szarpanym nienawiścią i okrucieństwem. Mówią o lojalności, przyjaźni, miłości, przyzwoitości i szlachetności. Teresa Torańska rozmawia z osobami bardzo znanymi i szanowanymi, wrażliwymi i wyjątkowymi, między innymi z Ewą Łętowską, Edmundem Wnukiem - Lipińskim, Wandą Wiłkomirską, Janem Nowakiem - Jeziorańskim. Przyznam się, że czytałam niektóre rozmowy ze wzruszeniem. Dotyczy to wywiadów, w których jest mowa o wielkich dramatach, z którymi każdemu człowiekowi trudno jest sobie poradzić, a ból tak naprawdę
pozostaje do końca życia. Zapadła mi w pamięci rozmowa z Ewą Łętowską. Kiedyś ta rozmowa była publikowana w Wysokich Obcasach , sobotnim dodatku do Gazety Wyborczej . Teraz przeczytałam ją po raz drugi. Ewa Łętowska opowiada, jak zawalił się cały jej świat po śmierci męża. I tak to jest, że ci, których uważamy za odpornych na ciosy, pewnych siebie, bardzo racjonalnych, w obliczu tragedii, a nie wątpię, że i przy bliższym poznaniu , w codziennym życiu, okazują się ciepłymi, uczuciowymi osobami, bowiem to wszystko nie jest równoznaczna z oschłością i brakiem wrażliwości. Wrócę jeszcze nie raz do
przeczytania wyznań Edmunda Wnuka- Lipińskiego, który stracił najpierw jedynego syna, a potem żonę i osiągnął spokój dopiero po wielu latach. Ponownego przeczytania jest warta rozmowa ze skrzypaczką Wandą Wiłkomirską, której palce z uwagi na upływ bezlitosnego czasu powoli tracą dawną sprawność. Artystka zdaje sobie z tego sprawę, ale wszak artystą pozostaje się do końca życia, więc wybiera inne dziedziny spełniania się. Pozostałe wywiady są równie ciekawe, zaprawione czasem nutką humoru, anegdotą, uśmiechem, bowiem problemy ludzkie są różne i różnych dziedzin życia dotykają. Ciekawy jest tytuł; Są. Bo zawsze są wśród nas te pozytywne, wspaniałe emocje, nawet jeśli świat nie jest tak dobry, jak pragnęlibyśmy, bo ta książka jest o dobrych uczuciach, nie o polityce.